|
Over ons
|
Checklist

Reisverslag

RSS

gewoon doen!

26 juli 2019

We hebben in de drie weken rondtoeren in IJsland een eerste indruk gekregen van een bijzonder land. Je denkt bij de voorbereiding aan je reis aan koud, regen, duur en andere narigheid. Dat was wat wij vooral ook aan vooroordelen van andere mensen hoorden toen we vertelden dit jaar naar IJsland te gaan. Maar wat de kou betreft is het dit jaar volgens de IJslanders die wij spraken een “top”zomer. Volop zon en geen regen, ze waren er zelf ook nogal van onder de indruk. We hebben onze regenpakken maar twee keer nodig gehad en de dikke truien bleven op één dag na in de waterdichte tas. Het beeld dat IJsland erg duur is, dat klopt over het algemeen wel, maar een beetje buiten de toeristen plaatsen om, overnachten in een hostel en daar zelf creatief koken scheelt een hoop euro’s op je vakantiebudget. Iedereen spreekt hier Engels en dat is maar goed ook, want het IJslands is echt niet te volgen ook al doe je nog zo goed je best, er is niets van te begrijpen. Alle medeklinkers worden achter elkaar geplakt en eventuele klinkers worden ingeslikt. Wat dacht je van Gnupverjahreppur of Akureyrarkaupstabur , tsja .. niet aan beginnen dus. Waar we nog steeds niet aan gewend zijn is het gebrek aan socialtalk als je iemand ontmoet of bijvoorbeeld een winkel binnen komt. Geen goede morgen, wat kan ik voor u doen of prettige dag. Als je ooit in IJsland komt slik deze beleefdheid dan weg, je wordt niet begrepen. Aad wilde uitleg over de autoverzekering toen we voor een paar dagen een auto gingen huren en vroeg (bij wijze van spreken) “wat als ik de sloot in rij”? De autoverhuurder keek hem serieus aan en begon omstandig uit te leggen dat een auto daar niet voor bedoeld is. Nee, grapje zei Aad om de man gerust te stellen. Gevolg: algehele verwarring.. niet doen dus. We hebben genoten van deze reis en ik zou zeggen: IJsland gewoon doen!

Tochtje

19 juli 2019

We hebben vandaag ruim twee uur staan schuilen, nee niet voor de regen maar voor de wind. Je kent dat wel van die stormachtige wind waar je op de Zeeuwse duinen tegenin kan hangen. Dit keer hing ik net zo schuin met mijn motor tot ik niet anders meer kon dan het gas terug te draaien naar  30 km per uur en dat is hier op de ringweg 1 niet handig. Het verkeer gaat op de tweebaansweg vlak langs je heen inhalen en drukt dan even op de claxon om je te laten weten dat je niet handig bezig bent. Alsof ik dat niet wist, met het zweet gutsend over mijn rug en klamme verkrampte handen in mijn handschoenen was ik bezig te overleven. Bij een benzinepomp heb ik het opgegeven. De adrenaline spoot zo ongeveer mijn helm uit en met nog trillende benen heb ik eerst een kop sterke thee naar binnen gewerkt om weer op adem te komen en onze tocht naar de fjorden voort te zetten. Na een rit van 6 uur over 130 km gelukkig heelhuids aangekomen. Het was een hele tocht vooral na de inspanningen van gisteren. We dachten nog even een kleine wandeling te maken naar de hotriver. Bleek het een “bergje op” voettocht van anderhalf  te uur te zijn. Wel heel erg mooi langs lava velden en hot geisers  van 100 graden. Onze beloning was een warm bad in een idyllisch stromend beekje… wel samen met een groepje bier drinkende Vikingen die zo te horen geen oog meer hadden voor het natuurschoon.

IJzig

16 juli 2019

Onze eerste kennismaking met IJsland was kortweg een beetje ijzig. Om in de haven te komen waar we onze motoren konden worden opgehaald moesten we een aantal verschillende bussen nemen vanaf de luchthaven. Altijd een beetje lastig als je de weg niet weet en de taal van de Vikingen niet begrijpt. Vragen aan de buschauffeur zat er niet in, hij was van mening dat hij geen reisleider was. Betalen, zitten en mond dicht. Een paar andere toeristen werd te verstaan gegeven dat hun buskaartje niet geldig was op zijn lijn en dat hij de politie ging bellen als ze niet opschoten met betalen. Verstijfd zaten wij in de bus toen ook nog een Japanner ging vragen of hij zijn fiets kon meenemen. Nee, krijste de chauffeur ik wil niet ontslagen worden voor jou! en liet vervolgens de geschokte Japanner aan zijn lot over. Welkom in IJsland. Ondertussen hebben we geleerd dat je geen vragen stelt, je zegt wat je wilt en dan krijg je antwoord. Lekker simpel, geen beleefdheids- uitwisselingen vooraf. Gelukkig maakt IJsland het meer dan goed met zijn overweldigende natuur. Weg 1 is makkelijk te volgen en leid je langs een grillige kustlijn met hier en daar een boerderijtje of velden vol met witte strobalen die op reuze marshmallows  lijken. Alleen tijdens het rijden een beetje rekening houden met dolle schapen die vlak voor je wielen besluiten nog even de weg over te rennen. We genieten volop en in de eerste week een enorme walvis gezien die vlak naast onze rubberboot opdook en ons met zijn enorme staart vrolijk groette. Het was adembenemend en ik besluit ter plekke om nooit maar dan ook nooit walvis te eten of levertraan te slikken. Dat laatste is niet zo moeilijk denk ik… bah, niet te eten!

Reageren.

2