|
Over ons
|
Checklist

Reisverslag

RSS

eerste meters

23 april 2018

Thuis kregen we al een e-mail, dat de boot naar Igoumenitsa ruim 6 uur later zou vertrekken dan gepland. Vertraging, terwijl we nog niet eens vertrokken waren voor ons eerste deel van de “hop on hop off tour”.  Door het aangekondigde oponthoud konden we wel rustig vertrekken vanuit Verona, waar de motoren al met bagage op ons stonden te wachten in de kelder van het hotel. Het zou mijn eerste rit worden op mijn nieuwe motor na mijn onfortuinlijke val uit het klimrek, waardoor ik niet helemaal zeker van mezelf op de motor stapte, ons nieuwe avontuur tegemoet. Onwennig reed ik mijn eerste meters richting Venetie en voelde een dikke knoop in mijn maag opkomen. Het verkeer op de snelweg was druk en onoverzichtelijk. Aad reed een stuk voor mij uit en riep dat ik harder moest rijden dan 80! Maar wat ik ook probeerde niets hielp, mijn handen en benen waren zo verkrampt dat ik het gas niet meer in beweging kreeg en geen idee had in welke versnelling ik de motor vooruit probeerde te krijgen. Ondertussen was ik Aad helemaal uit het oog verloren, geen idee waar ik was en welke baan ik aan moest houden om in Venetie uit te komen. Mijn stress level steeg …#*%*$&* naar ongekende hoogte. Op de gok koos ik een rijbaan en zag pas na een paar kilometer Aad vanachter een vrachtwagen tevoorschijn komen. Goed gegokt, wat een opluchting. Vooral omdat ik besefte dat ik niets bij mij had, geen telefoon, adres, of andere papieren die zaten nog in de tas van Aad. Uiteindelijk met het zweet op mijn rug bij de veerboot aangekomen waar we na een tijdje samen met andere motorrijders via een hele steile helling de buik van het schip ingejaagd werden. Motoren op hun plek gezet en aan de praat geraakt met een Italiaanse motorrijdster. Ze vroeg wat onze plannen waren zo helemaal vanuit Holland. Ze reageerde helemaal enthousiast en riep “you are my hero’s” Nou laat dat “Hero” maar zitten dacht ik…..

Wat er aan vooraf ging

1 april 2018

Het is natuurlijk niet zo dat je opstapt en vertrekt, daar komt toch wel wat denkwerk bij kijken. Want als je motor onderweg is en jij af en toe mee mag, dan zit je dus thuis mooi zonder vervoer. Aad had al snel besloten dat hij de “Hop on hop off” tour op de Africa Twin gaat maken en zijn oude Twin uit 1989 voor thuis gaat gebruiken. Voor mij is dat geen optie, mijn Twin is te log en te zwaar voor de hobbelwegen die we op deze wereldreis tegen zullen komen.  Ik kan ook niet goed bij de grond dus dat is soms even een dingetje. Andere motor dus en de keus is gevallen op een Yamaha XT600E, die we hier en daar wat aangepast hebben. Windscherm, verlaagd zadel en een super stoere tank waar een hoop extra liters in kunnen. De aanschaf van de Mosko motortassen is een schot in de roos en ik denk dat ik daar nog veel plezier aan zal beleven. Lekker compact, waterdicht en geen rekken nodig om ze aan te bevestigen. Geen zware koffers meer, dat scheelt weer een hoop gesjouw als je moe bij je slaapplek bent aangekomen. Denken over onze tussenstops, waar kunnen we de motoren veilig stallen? Welke visa hebben we nodig om grenzen te passeren zonder al te veel oponthoud. Gelukkig zijn er meer “Overlanders” die dezelfde behoefte voelen als wij en hebben we veel hulp en tips gekregen om grenzen te gaan verleggen, onze horizon te verbreden en nieuwe mooie mensen te ontmoeten. Wat een fantastisch vooruitzicht.   

Reageren.

2