Vandaag een mooie rit gemaakt onderlangs de bergen. Langs mooie theeplantages en rijstvelden. De lucht rook naar kaneel en peper die volop langs de weg ligt te drogen. De sfeer is heel landelijk en mensen hebben zo te zien geen haast. we blijven een bezienswaardigheid. Vooral onze blanke huid en dikke bovenarmen waar ze aan willen voelen geeft aanleiding tot veel gelach en hilariteit. Vandaag bij een lagere school geweest (een schuurtje met 2 ruimtes) Marco, onze begeleider had autootjes bij zich Dat zette de hele school op zijn kop. dolle pret en alle kinderen uit het gareel. Aad is nu bezig om via internet uit te leggen waar we vandaan komen. Dat geeft ook wel wat verbazing. Hij heeft mijn huis laten zien. Of we buiten slapen ? op mijn achterplaats… Tja leg dat maar eens uit. Vanmorgen voor de eerste keer een echt vietnamees ontbijt. Noodlesoep met stukjes eend wat naar binnen gewerk dient te worden met veel slurpen en als gereedschap stokjes. Maar we gaan het leren!! Anders wordt het flink afvallen…. morgen meer

Wat is er mooier om je verjaardag tussen de rijstvelden te vieren. Het was een dag om nooit meer te vergeten. De omgeving is adembenemend en dit is nog maar het begin. De weg was vandaag nog van asfalt met hier en daar een overstekende os of vrouwen met bergen rijst op hun rug. Morgen gaan we echt de bergen in en zal ik mijn kussentje onder mijn billen hard nodig hebben. De trip begon vandaag met een bezoek aan het gezin van onze chauffeur die met de reserve onderdelen achter ons aan rijdt. We werden ontvangen met schalen vol watermeloen en stukken appel. Het huis was niet meer dan een paar betonnen kamers waar een enorme poster van de keukenhof echt levensgroot aan de muur hing te pronken. Wij hebben ingeschat dat de familie dacht dat heel Holland er zo uit ziet. Verder zijn we echt in deze kleinere dorpen een belevenis. Het is grappig om te zien: wie kijkt nou eigenlijk naar wie? Vooral de dreadlocks van Joys zijn een bezienswaardigheid. Vandaag een verjaardag om nooit meer te vergeten met prachtige rozen van onze nu al zeer betrouwbare chauffeur en heel veel rijstwijn. (Goedkoper dan water hahaha dus we moeten wel) tot mail’s…. “hik”

Vandaag kennis gemaakt met de motor en het leven in Hanoi. Er wonen hier zo’n 3 miljoen mensen die volgens mij ook allemaal tegelijk deelnemen aan het verkeer. Ze hebben allemaal een soort brommer en zitten daar het liefst met het hele gezin tegelijk op. Het is een wonderbaarlijke mierenhoop van mensen. Iedere seconde getoeter vermengt met brommergeronk. Iedereen glimlacht beleefd naar elkaar terwijl ze met 100 man tegelijk over een kruising proberen te komen. Wij hebben ons daar vandaag doorheen geworsteld met 10 motoren. ‘ T was echt geweldig! boodschappen gedaan en een poging gedaan om veel geld uit te geven….dat gaat niet lukken vrees ik. Alles is spotgoedkoop, ook het eten. Net gegeten met 12 man en 35 euro afrekenen. Onze reisgenoten zijn net als wij ook een beetje getikt. Leuke mensen met allemaal hun eigen verhaal. Er is ook een journaliste mee (Joyce) ze gaat een artikel schrijven over deze trip. (sorry David geen blonde chiks hier) morgen gaat de tocht echt beginnen 196 km. Gelukkig komen die spekrollen op mijn billen nu goed van pas, wel vandaag een kussentje gekocht voor 30 euro cent. Tegen het stoten van een ijzeren stang die net onder mijn billen zit. Verder gaan we goed samen op de motor. Aad rijd en ik maak vakantie kiekjes vanaf de motor hahaha net echte toeristen. Hoop binnenkort wat op internet te kunnen zetten… dat wilde nog niet lukken…. Tot over 196 km

Ja hoor we zijn er bijna. We staan nu op singapore en het is een uur of half 7 in de ochtend. Net 12 uur op onze kont gezeten, filmpje gekeken. Een film over enge reuze spinnen en in heb daar nu een beetje spijt van….brrrr moet zo 3 weken in de bush rondcrossen. hahahaha Nou ja ik zie wel. Voordat ik mijn motorlaarzen aantrek maar even goed schudden. Maar nu eerst het laatste deel nog 4 uur wachten en dan nog 3 uur vliegen naar Vietnam. Tijdens de landing kregen we zo,n winkelcentrum muziekje te horen. Een beetje van dat piano geklingel volgens mijn buurvrouw was dat om ons gerust te stellen tijdens de landing???? Ik had toch liever iets van lekkere harde rockmuziek in mijn gedachte. wordt vervolgd…

Een lastige dag, de dag voor vertrek. Eigenlijk wil ik gewoon niks doen maar dat lukt niet. Rits open. Spullen weer uit mijn rugzak en rits dicht en er weer in enz enz. Zucht… gek wordt ik er van. Ik zal blij zijn als ik eenmaal achter de douane loop. Dan is er niets meer aan te doen. Waar ik wel heel erg nieuwsgierig naar ben is Wie ? zijn onze reisgenoten Wie is er net zo getikt als wij om 3 weken op de motor door Vietnam te gaan toeren. In plaats van gewoon 3 weken op je kont te gaan liggen in een of ander prachtig hotel met alles er op en er aan. En dan met zo,n schattig polsbandje om waar dan je kamernummmer op staat zodat de barman weet wie je ben en wat je al gegeten en gedronken heb die week. Uitzicht op een groen/blauwe baai met nog meer wit geschilderde hotels bevolkt met bruinverbrande wezens met een polsbandje van een andere kleur……

Doordat ik in twee huizen tegelijk probeer te wonen, ben ik in het bezit van spullen die zich om de een of andere rede altijd in het huis bevinden waar ik dan net niet ben. Dat is lastig…. maar heeft nu ook zo zijn voordelen. ik ben even al mijn weekendtassen langs gelopen en …hopla.. rugzak zit al vol! Heerlijk. En dan het vooruitzicht dat ik 3 weken maar 1 tas achter me aan hoef te slepen. Wat een rust… Dat is pas echt vakantie

Als je nieuwsgierig geworden ben waar ik naar toe ga met die 10 kilo zware rugzak. Dan zou je even kunnen kijken op: www.motortrails.nl en dan is de reisbestemming Vietnam Bergvolkeren. Veel plezier bij het bekijken van deze site.

Zo, daar ga ik dan….. Mijn eerste bericht op marja op reis. Ik zit nu nog thuis met mijn rugzak aan mijn voeten. Ik ga hem zo vullen met een aantal spullen waarvan ik onderweg waarschijnlijk weer denk Waarom??? heb ik dit in godsnaam in mijn rugzak gestopt. Meestal verdwijnen deze overbodige ballast spullen al snel in een of andere afvalbak om plaats te maken voor een of ander souvenier Waarvan ik thuis aangekomen weer denk….. juist. Maar ik ga mijn best doen. 10 kilo mag er in dus !! back to basic