De eerste kennismaking met polen was vooral nat te noemen. Motorzwemmen over smalle glibberige binnenwegen. De weg is af en toe een lappendeken van allerlei soorten asfalt. Alsof een kind de weg in heeft gekleurd met alle kleuren grijs die hij in zijn potlodendoos kon vinden. Het landschap is vooral groen met mini dorpen waarvan de plaatsnaam vaak langer is dan de weg die er door heen loopt. De namen zijn prachtig en niet uit te spreken. Szczytno, Gizyccko en Orzysz om er maar een paar te noemen. Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan de Wolfsschanze. Gelukkig scheen de zon weer volop wat het bezoek minder zwaar maakte. Het blijft toch een raar idee om op een plek te lopen van waar uit Hitler zijn oorlog heeft gevoerd tegen de Russen. Het 80 gebouwen tellende hoofdkwartier ligt helemaal in brokstukken uit elkaar, maar dat maakte het voor mij nog indrukwekkender. De bunkers waren overwoekerd met mos, varens en bomen. Ook de barak waar de aanslag door Von Stauffenberg werd gepleegd op Hitler lag er zo onder het mos verscholen haast vredig bij. Ik had er de hele ochtend een raar gevoel bij om op de paden te lopen waar Hitler ooit zijn hond uit liet. Gelukkig was het vanmiddag een kort ritje op de motor en lekker in het zonnetje om mijn gedachten over het ochtendbezoek weer los te laten. De rit voerde ons door een prachtig merengebied en eindigde in Elk waar we bij het verkeerde hotel voor de deur stonden. Tsja, lastig en verwarrend. Uiteindelijk na veel keren, draaien en steeds hetzelfde rondje rond de kerk werden we door een Pool opgepikt. Hij kwam zelf net terug van een motortocht naar de Noordkaap en herkende ons zoek probleem. Hij sprong op zijn scooter en loodste ons door het dorp naar het juiste hotel. De middag hebben we, in plaats van gezellig op een terrasje, doorgebracht in de beschutting van een kerk. Er brak namelijk een verschrikkelijk noodweer los! Alsof onze Lieve Heer met emmers tegelijk water naar beneden stond te gooien. Flink nat geworden hebben we toch maar even Elk bekeken om morgen onze tocht verder te zetten richting Litouwen. Een nieuw land en ook weer een nieuw verhaal…