In Estland zijn ze volop bezig met het opknappen en aanleggen van nieuwe wegen. Daardoor komen we regelmatig voor verrassingen te staan. Onderweg naar Talling doemde er weer eens een omleidingsbord voor ons op met de mededeling dat we rechtsaf moesten het boerenland in. Even later reden we in de stromende regen over een okergeel kiezelpad met diepe karrensporen. Alles schudde en knarste aan de motor en we zagen er na 10 km uit alsof we een geel modderbad hadden genomen in een of ander duur kuuroord. Gelukkig bleef het flink doorregenen dus eenmaal weer op het asfalt aangekomen waren we zo weer schoon gespoeld. Alleen bleef het onder in mijn motor tikken en rommelen, maar dat was niet zo gek aangezien ik ook al een keer door een voorbij scheurende auto op een andere onverharde weg was bekogeld met los liggende stenen. Ik nam dus maar aan dat het gerommel onder in de buik van mijn motor veroorzaakt werd door stenen die in mijn bak terecht waren gekomen. Na twee fantastische dagen in Talling wilden we onze reis richting Rusland vervolgen… maar ik kwam niet ver, na 500 meter was het geluid uit de buik van mijn motor geen vriendelijk getik meer. Een hard geknars en gekraak deed mij besluiten om te stoppen. Eerst maar eens zelf op onderzoek uitgegaan naar de oorzaak van zo veel lawaai, maar dat schiet niet op zo langs de weg. Dus toch maar naar de garage. Conclusie.. wiellagers kapot en einde reis. Ondertussen wachten we al twee dagen op de monteur samen met twee Italianen die we opgepikt hebben in de Honda garage. We hebben het gezellig samen… pech onderweg schept weer nieuwe vriendschappen daar hebben we geen EU voor nodig.