De eerste kennismaking met onze Enfields was gelijk onze vuurdoop. Na wat uitleg over deze Engelse machine gingen we op pad. Schakelen met je rechter voet en remmen met je andere been. Dat was even lastig en wennen vooral omdat ook het schakelen naar beneden gaat en niet naar boven. Pffff…. Veel gemorrel om mij heen met schoppende en trappende motorrijders die hun Enfield in de juiste versnelling probeerden te krijgen. Ik heb op de motor nog geen ingesleten gewoontes, dus dat was in ieder geval een voordeel. Maar mijn Enfield kraakt en zucht wel onder mijn geweldadige pogingen om hem in de juiste versnelling te schoppen. Ik zit er nog al eens naast en dan geeft hij de moed op plof prut … Grrrr. Gelukkig weet ik ook het verschil niet tussen links en rechts dus het rijden aan de linker kant is tot nu toe nog maar een keer mis gegaan. (drie boze en scheldende indiers op een scooter … oeps) Onze eerste dag door de stromende regen, met bakken viel uit de hemel en iedereen doorweekt tot op op het motorhemd. Gelukkig brachten wij de nacht door in een wintersporthotel waar we straalkacheltjes uit een ver verleden aangereikt kregen om onze pakken en handschoenen te drogen. Met wat kunst en vliegwerk en een aantal verbogen ijzeren hangertjes uit de kledingkast hebben we de kamer omgetoverd tot drooghok. Onze Roepies hadden ook een schoonmaakbeurt gekregen omdat ik was vergeten om ze in mijn plasticzak te verpakken, maar uitgespreid op de vloer van de kamer was ook deze ramp snel verholpen, tussen deze duizendjes vielen we na een natte dag als Dagobert Duck in slaap. Om de volgende ochtend vrolijk onze vochtige spullen weer aan te trekken. Regenseizoen in India