Hou het hoofd koel
juli 25th, 2009

Vertrokken vanuit Rotterdam met alleen een piepklein rugzakje als bagage. Heerlijk geen gesleep en gesjouw met helmen en zware motortassen. Bij aankomst in Marbella konden we zo doorlopen richting de uitgang waar we opgewacht zouden worden door David, onze taxichauffeur. Het is altijd gezellig rommelig bij de aankomsthal en ik vind het altijd weer leuk om naar al die verschillende mensen en begroetingen te kijken. Maar, na  twee uur wachten en verschillende telefoontjes via Nederland was ik toch blij dat hij eindelijk in zijn Mercedes met airco opdook. Hij had die nacht brand gehad en was daardoor onze afspraak vergeten. Gelukkig ging de reis weer vlot verder richting de motoren die bij hem in de garage op ons stonden te wachten. Daar aangekomen snel omkleden en op pad… dachten we, nee dus, mijn helm was foetsie nergens te bekennen. Nadat we van de eerste verbazing waren bekomen zijn we maar weer in de taxi gestapt en op zoek gegaan naar een motorzaak. Gelukkig was David erg behulpzaam en na een uurtje waren we 223 euro armer maar wel weer in het bezit van goedgekeurde helm. Ondertussen de telefoon gepakt en de verzekering gebeld. Na eerst even contact te hebben gehad met de buurvrouw in Nederland of ze even door het raam van de schuur wilde kijken of hij daar toevallig toch niet per ongeluk ergens achtergebleven was. De verzekering wist ons te vertellen dat zonder Spaanse aangifte de kans op een vergoeding nihil zou zijn. Tja, wat nu want uren wachten op een alleen maar Spaans sprekend politiebureau zagen we eigenlijk niet zo zitten. David schoot te hulp, belde een paar (politie)vriendjes die om bij te klussen bij zijn autoverhuurbedrijf werkten en vertelde ons dat die ook er voor zouden zorgen dat we snel geholpen zouden worden als we ons zouden melden bij zijn garage. Wij op pad, en ja hoor, even later werden we bij de garage opgehaald door 2 politie agenten op de motor. Eentje voor en eentje achter ons en zo mee naar het bureau, geweldig! Wij spraken geen Spaans en zij geen Engels maar toch veel papieren en heel veel stempels gekregen voor de verzekering! Na 5 minuten werden we met een ferme handdruk nog een goede reis gewenst en konden we toch nog vertrekken richting de ferry waar we oververhit aankwamen maar die dag toch nog het ruime sop konden kiezen.


Reacties

pa en ma
juli 30th, 2009 at 12:30

hallo marja en aad met verbazing je verhaal gelezen wat een spanning. hopelijk komt alles weer goed met de fi-nancien. ella van de zorg is hier en helpt ons. wij wachten met spanning de volgende avonturen af. veel liefs pa en ma.


Reageren


 
Zoeken



Wie ben ik
Tsja...Wie ben ik... 53 jaar en al die tijd al onderweg. Vaak is het duidelijk waar naar toe, maar er zijn ook dagen dat ik geen idee heb waar deze reis mij zal brengen. En dat maakt het leven leuk. Ik ben dol op avontuur, onverwachte dingen en spannende zaken. Mijn levensmotto is: Kijk vooruit! en reis je dromen achtena. Zo, dit is voor nu wel even genoeg over mezelf. Wil je meer weten? Stuur een berichtje!
Stuur mij een mailtje
Je naam:

Je e-mail adres:

Je bericht:
Admin