We zijn nog steeds van plan om naar de kustplaats Al-Hoceima door te reizen om daar mijn collega Ali te bezoeken. Vanuit het zuiden loopt er een weg rechtstreeks naar boven dwars door het Rif gebergte. Maar onze reisgids en andere reizigers (vooral de Nederlandse Marokkanen) die we onderweg gesproken hebben raden ons deze tocht door de bergen af. Niet zo zeer omdat de weg slecht zou zijn, maar de omgeving staat vooral bekend om zijn teelt en verkoop van drugs. Het gebied heeft de reputatie de grootste producent van canabis ter wereld te zijn. We werden vaak gewaarschuwd dat we onderweg lastig gevallen zouden worden door drugs verkopers. Het advies luidde over het algemeen als volgt:  nergens voor stoppen, geen aandacht geven en om vooral hard door te rijden.  Ook hebben we begrepen dat de weg er naartoe zich door de bergen kronkelt als een bewegende slang, dus dat hard doorrijden? Ik weet niet of dat gaat lukken! We gaan morgen om 6 uur vertrekken richting het Rif. Want dan slapen de meeste drugs verkopers nog volgens de mensen hier uit Chefchaouen.  Ook bij het oplossen van andere probleempjes hebben zij ons goed geholpen. Onderweg naar dit dorp voelde ik al steeds de motor waggelen maar de weg zat vol met ribbels en kamelenbulten dus ik sloeg er verder niet zoveel acht op. Aangekomen op de parkeerplaats bij het hotel werd ik aangesproken door een paar heren die hier overal op de terrasjes glaasjes thee drinken. Ik had een lekke band! En waarschijnlijk al aardig wat km mee gereden. Gelukkig kregen we al snel hulp aangeboden van de mannetjes rondom de parkeerplaats die een taxi voor ons en de lekke band regelden. Hup, naar de plaatselijke banden service die bestaat uit een mini hokje volgepropt met banden en andere spullen. De rest wordt op straat geregeld. Maar in drie kwartier was de band verlost van zijn spijker en weer vakkundig geplakt. De baas van het bedrijfje bracht ons voor slechts 10 dirham met band terug naar het dorpsplein boven op de berg. Na een beetje gepruts en de aanwijzingen van enkele bewoners stond de motor toch weer redelijk snel op 2 wielen. Gelukkig maar, want morgen zullen we vaart moeten maken om de Rif verkopers van ons af te schudden.