|
Over ons
|
Checklist

Reisverslag

RSS

Uitrusten op de Plaza de Espania

31 oktober 2014

De hele vakantie voelt aan als één lange siësta. Het toeren langs de katoenvelden en de stierenweiden geven rust en ontspanning. Het is heerlijk om door de dorpjes te rijden en neer te strijken op de Plaza de Espania. Op deze pleinen staan rondom bankjes die bevolkt worden door de dorpsbewoners en hun kinderen. Op dit moment is een ware rage onder de kinderen om te tollen en overal over het plein springen de tollen in het rond. We kunnen er uren zitten onder de bomen en alleen maar kijken en genieten. Ik begrijp best dat de mensen hier heel oud kunnen worden in dit levenstempo. We hebben ons al aardig aangepast aan het Spaanse leven, eten tapas en gooien olijfolie over ons brood. Aad heeft al bedacht dat hij een paar liter olie en stukken gedroogde ham of van die overheerlijke streekkaas mee wil nemen, gelukkig heb ik hem er tot nog toe van kunnen weerhouden. We weten namelijk niet wanneer de motoren weer terug naar Nederland komen en als het erg lang gaat duren lopen ze denk ik vanzelf wel naar huis. Er zit dus niet veel anders op dan de laatste dagen van onze vakantie extra te genieten van de terrasjes onder de zon. In onze laatste week via Medina Sidonia een nachtje geslapen in Cadiz. Een oude havenstad die bereikbaar is via een kilometers lange landtong. Het is even doorzetten om er te komen want er staat tussen de flats en de lage nieuwbouw een stevige wind waardoor je het gevoel krijgt ieder moment het moerasgebied ingeblazen te worden. Gelukkig worden onze inspanningen na 45 stoplichten beloond met paleizen en sculpturen uit de neoclassicistische tijd en een gezellige sfeer op de pleintjes. We houden het hier nog wel even vol en onderweg naar onze volgende bestemming zien we op iedere heuvel of bergtop vanuit de verte al een kathedraal oprijzen, soms lijken de kathedralen vanaf de weg groter dan de dorpjes zelf. In de smalle straatjes is het lastig manoeuvreren en een parkeerplaats is soms niet te vinden. Gelukkig had het personeel in ons laatste onderkomen snel een oplossing gevonden voor dit parkeer probleem, we mochten onze motoren veilig stallen in de oude receptie van het hotel. Geweldig toch!

Biologische plastic soep

24 oktober 2014

We hebben onze tocht vervolgd via de A7 naar Almeria en Sierra del Gata een Parque Natural aan de kust. We heben de A7 opgepikt bij Malaga en vandaaruit slingerd hij verder langs de Middelandse zee. Vanaf de motor heb je hier en daar uitzicht op grote rotspartijen en steile afgronden, maar kilometer na kilometer heeft het ooit bruine woestijngebied plaatsgemaakt voor een geplastificeerd landschap. De witte polyethyleen kassen staan te schitteren in het felle zonlicht en maken van de omgeving een troostelose plastic groentesoep. Tot mijn verbazing staat op groene reclameborden Bio legumbres te lezen. Ik kan niet helemaal vatten wat er bio is aan deze onder plastic gekweekte groenten en ben dan ook blij als we later op de dag in onze B&B overheerlijke tomatensalade voorgezet krijgen met zelfgeplukte tomaatjes uit eigen groententuin. We moeten ook deze keer weer moeite doen op bij de B&B te komen het ligt namelijk weer boven op een rots en dat betekend dat we eerst de steile straatjes van Nijar moeten bestormen. Tot vlak voor het dorpsplein gaat het goed maar dan….. daar zit een straatje wat flink naar boven loopt en eindigd in een zeer scherpe met gladde siersteentjes geplaveide bocht. Na mijn hachelijke avonturen bij een vorige rit zie ik dat dus niet meer zo zitten. Maar we hebben er iets op gevonden. Aad gaat eerst naar boven en neemt stoer de scherpe bocht, dan parkeerd hij zijn motor en loopt naar beneden. Ik loop ondertussen naar boven en wacht daar tot Aad netjes mijn motor weer bij mij afleverd. Dit alles onder het toeziend oog van de dorpsbewoners die het tafereel voorzien van commentaar en er om glimlachen. Het is een prettige onderbreking voor de mannen op het plein die daar iedere middag hun siesta houden. Wij schuiven aan op een van de terrasjes om af te koelen, bestellen een Menu deDia met een koel glas Cola Zero.

miljoenen olijven en één slager

22 oktober 2014

De oplader van de computer had het begeven met als gevolg dat we een tijdje offline zijn geweest. Tot onze grote blijdschap en verbazing hebben we ergens in een klein wit bergdorpje weer een nieuwe oplader kunnen aanschaffen. Ondertussen hebben we niet stilgezeten en zijn via Granada en de Sierra Nevada aanbeland in de Sierra de Alhamilla, in het pottenbakkersdorp Nijar. We vermijden over het algemeen de snelweg en komen daardoor vooral door gebieden die vol staan met wel duizenden olijfbomen. Ze staan in slagorde tegen de hellingen aangeplakt en overal ruik je de zware lucht van de olijfolie. De dorpjes waar we doorheen gekomen zijn, zijn witgeschilderd en leunen tegen de massieve berghellingen aan. Bij de eerste dorpjes waren we nog enthouisast en reden door de steile en erg smalle straatjes naar het dorpsplein. De sfeer is er ontspannenen en bevolkt met groepjes mannelijke hangouderen. Er heerst voornamelijk rust, totdat ik een keer zo’n scherpe bocht moest maken dat ik op een hoog hellingkje bleef steken. Aad was al beneden aan de berg en buiten het bereik van mijn intercom. Daar stond ik dus wiebelend op één been, motor afgeslagen en met een soort afgrond voor me en met 265 kilo motor onder me. In de eerstvolgende krappe bocht stond de dorpsslager mij toe te roepen. De ene na de andere aanmoediging werd de berg opgeslingerd en met breed uitgemeten gebaren ondersteund. Met gevaar voor eigen leven en die van de slager heb ik me na enige aarzeling naar beneden laten rollen. Met het zweet in mijn motorhandschoenen en stinkende remmen zoefde ik langs de slager naar beneden de berg af. Trots op mezelf, maar vanaf dat moment kijk ik in onze ondek Andalusie gids of we een toertocht boven of onderaan de berg gaan maken. Romantisch die witte dorpjes, maar voorlopig blijf ik in een dalletje zitten.

Hoog maar niet droog

13 oktober 2014

Onze eerste kennismaking met Andalusië is vooral nat te noemen. De motoren stonden gelukkig droog in de garage van het hotel waar we de eerste overnachting hadden geboekt via TBtravel. Behalve het weer was alles fantastisch geregeld. We waren zelfs nog gebeld dat er een bout en moer miste uit de ophanging van mijn motorblok. Toch fijn als je van plan bent om drie weken te gaan toeren door het Spaanse achterland. Terwijl de regen met bakken uit de hemel storte en het licht in de garage om de 3 minuten uitviel hebben we de motor weer kunnen repareren. Ik met mijn hand aan de tijdschakelaar en Aad onder de motor met gereedschap wat niet de goede maat bleek te hebben, schroefjes kwijt, zoeken  met een zaklantaarn en floep het licht weer uit. Blijkbaar zijn we een goed team want toen het eenmaal een beetje droog was zijn we zonder verdere problemen opweg gegaan richting Ronda. Het was een prachtige rit langs de Sierra de las Nieves. Hoogste punt was 1306 meter, altijd leuk om te weten als je vanonder de zeespiegel komt. Ronda is een stadje wat op twee rotsmassa’s ligt. Midden in het stadje bevind zich een 180 meter diepe kloof en vormt een gapende afgrond tussen de oude en de nieuwe stad. Volgens onze “ondek Andalusie” gids van de ANWB is sportief schoeisel een vereiste om de kloof te bedwingen. Verder staat er te lezen dat er voor een bezoek aan La Mina, een trap van 365 treden, een goede hartconditie is vereist en men zeker niet claustrofobisch dient te zijn. Ik kan jullie mededelen dat we onze eerste avontuurlijke trip hebben overleeft en morgen de zon gaan zoeken richting Granada.

startpunt Andalusie

21 september 2014

Je zou kunnen zeggen dat de motoren een ietwat vermoeid uit Canada terug zijn gekomen. De hele zomer hebben ze onder het stof en duizenden vliegjes uit de USA bij een boerenbedrijf in de opslag gestaan. Gelukkig is er weer tijd en ruimte gekomen om onze trouwe metgezellen weer op te knappen en kunnen we binnenkort weer op pad. Wij zijn de afgelopen maanden druk geweest met het verbouwen van onze schuur en naast het huis is een ruime garage voor de motoren verrezen. Het was een flinke klus, maar de motoren zijn eindelijk thuis en door Aad voorzien van nieuwe bougies, olie, remmen en hier een daar een nieuw lampje om weer fris richting Spanje te gaan. Deze week gaan ze op transport met BTtravel uit Haaksbergen naar Malaga om daar door ons opgepikt te worden. We zijn al weer druk aan het inpakken, tentje, slaapzakken, zijkoffers staan al gereed om mee in de vrachtwagen te gaan. Het geeft een vertrouwd gevoel om binnenkort een paar weken één te zijn met de Spaanse natuur en de motor. We zien wel waar we uitkomen alles is mogelijk. Wie weet maken we nog even en kleine oversteek naar Marokko of buigen we af naar Portugal. Heerlijk! Ook al zijn het maar een paar weken ik kan niet wachten om weer op te stappen. Adiós amigos!.

Reageren.

Aad en Marja

18 October 2014
Appie, stuur even je telefoonnummer naar marjagaatopreis@hotmail.com.

Appie

15 October 2014
veel plezier,

dit staat bij ons ook op de planning in het voorjaar met oversteek naar marokko(ik op de AT)
wij nemen contact met u op als u dit op prijs stelt voor een ontmoeting?

Lisette

30 September 2014
Heel veel plezier!!!
2