Ik ben er in de laatste 35 uur achter gekomen dat als de moderne mens op reis gaat hij vooral veel zit en wacht. Het weekend dat wij uitgekozen hadden om te gaan reizen was het drukste weekend van het jaar. Gekkenhuis op Schiphol ! Onze goed voorbereide en geplande vakantie begon met ruim twee en een half uur vertraging. Dus dat betekende zitten, beetje hangen en wachten tot wij plaats konden nemen in de 3×7 van de KLM. Wij zaten een beetje op hete kolen want wij haddden een uur de tijd om over te stappen op Lima. Gelukkig kregen wij in het vliegtuig te horen dat hij eerder op Lima zou landen dan oorspronkelijk gepland. De piloot wist zeker een kortere route??? Dat was wel goed nieuws want wij gingen er al van uit dat wij onze aansluiting naar Arequipa zouden missen. Met een beetje mazzel en hulp van het KLM grondpersoneel moest het lukken volgens de stuards aan boord. In het vliegtuig nog gebeld met Nederland (5 euro per minuut) dat wij het waarschijnlijk toch zouden halen. Wij werden immers verwacht en opgehaald van het vliegveld. Helaas het liep toch anders. Eenmaal in Lima geland en de bagage opgehaald was er geen KLM gondstuards te bekennen. Gelukkig werden we opgepikt door een vriendelijke Peruaan die ons via een sluiproute naar de bali loodste waar we weer onze bagage moesten inleveren voor de volgende vlucht. Na veel handen en voeten werk werd ons duidelijk dat er helemaal geen vlucht meer ging. Het was feest en start van het Peruaanse vakantieseizoen, dus er werd niet meer gevlogen. Gelukkig liet onze nieuwe vriend het er niet bij zitten en bleef hulpvaardig onderhandelen met de alleen maar Spaans sprekende juffrouw achter de balie. Er werd een oplossing gevonden ! Wij werden op de eerst volgende vlucht geboekt om 4 uur in de ochtend en kregen om de tijd te overbruggen in Lima een nacht in het Sheraton Hotel aangeboden met maaltijd en gratis taxi. Om uiteindelijk mee te kunnen met de eerstvolgende vlucht moesten we nog een hindernis nemen, zo bleek bij het ophalen van de tickets. Ze hadden mij in de 4 uurtjes dat wij lagen te slapen omgedoopt en ik had opeens een andere achternaam. Lok was verdwenen en ik kwam als herboren te voorschijn als Maria met als achternaam Alida. Door deze verwarring toch nog bijna onze binnenlandse vlucht gemist. En zo kwam het dat wij 35 uur onderweg zijn geweest om uiteindelijk op onze eerste bestemming aan te komen. Door het 7 uur tijdverschil alles bij elkaar 4 uurtjes een beetje rommelig geslapen. Gelukkig is alles weer op zijn pootjes terecht gekomen. We zitten nu in een geweldig hotel en hebben ondertusen gedoucht en een beetje bijgeslapen. De zon schijnt en morgen gaan we echt op pad….