We hebben de Kilimanjaro verlaten en zijn na een busrit van 5 uur en een autorit van 2 uur over een zeer hobbelige weg aangekomen in Bogamoyo. Wat in het Swahili betekend “laat uw hart achter” of ik hier mijn hart achter ga laten denk ik eigenlijk van niet. De stad is in zwaar verval geraakt. Tijdens onze fietstocht door het stadje bleek dat de ooit zo imposante gebouwen uit de ivoorhandel en slaventijd flink verwaarloost zijn. Ze zijn hoofdzakelijk ingestort, houtsnijwerk is aangevreten om nog iets van de oude grandeur terug te vinden moet je goed je best doen. Anderhalf miljoen oost-Afrikaanse slaven werden vanuit deze stad samen met het buit gemaakte ivoor naar Zanzibar getransporteeerd. Het verbaasde mij dat er van deze slavenhandel niet veel meer te zien was. Ik verwachte een stuk geschiedenis te vinden, maar daar was niet veel meer van over op een enkele slavenketting na in een klein museumpje van de Holy Ghost Mission. Het leek er op dat niemand zich er ook echt voor intereseerde of zich druk maakte over het verval. Ook onze gids van de mission, met wie we de fietstocht maakte haalde regelmatig zijn schouders op over de verwaarlozing. Waarschijnlijk is het mijn Westerse aard dat ik denk dat je zuining moet zijn op je geschiedenis. Nu is het zo dat het mij nog niet is opgevallen dat de mensen zich hier niet snel druk maken. De stadjes waar we doorheen rijden zien het allemaal hetzelfde uit. Alles onder het stof van de rode aarde, wat zelf in elkaar getimmerde huisjes van planken en golfplaten met daar in een handeltje gevestigd. Spelende kinderen rondom een groepje volwassennen die de hele dag zitten en wachten op de dingen die komen gaan. Als wij Westerlingen vragen stellen over hoe laat? wanneer? hoe lang? dan worden wij glimlachend bekeken over zoveel ongeduld. Het zijn geen vragen die je stelt. Je gaat weg en als je aankomt dan ben je er. Zo simpel is dat… ze hebben er zelfs een woord voor uitgevonden “pole pole” het is een prachtig woord en ik ga hem als souvenier mee nemen uit Afrika naar ons jachtige westen…. heerlijk pole pole …daar ga ik heel oud mee worden