Nog 5 uurtjes en we vertrekken naar Brussel. Daar staat het vliegtuig voor ons klaar om ons via Ethiopië en Kenia naar Tanzania te brengen. Dit lijkt simpel maar dat is het niet! Er staat nog een rugzak en daar moesten spullen in voor de reis. En dat is ieder jaar weer een bijzondere opdracht. Andere jaren was deze opdracht wel wat duidelijker. Gewoon voor alle weertypen motorspullen mee, veel t-rips om de ter plaatse gehuurde motor met plunjezak op de weg te houden. En niet te vergeten helm en stevige laarzen om aanvallen van wilde honden van ons af te slaan. Dit jaar is dat niet aan de orde. Ik vrees dat er meer voor nodig is om een dolle leeuw of een roedel wilde apen van ons af te schudden. Afrika we zijn er nog nooit geweest en ik weet dan ook niet wat ik me er bij voor moet stellen. Vandaar dat ik al een paar keer spullen in mijn rugzak heb gestopt en er ook weer uitgehaald en er weer uit of in. Wanhopig heb ik gisteravond mijn probleem op tafel gelegd en de generatie Einstein (jongeren geboren in de jaren 80) wist raad. Natuurlijk! laptop er bij en Googelen maar! Op alle vragen een passend antwoord en mijn rugzak was zo gevuld met het juiste outfitje voor donker Afrika. Ook het Palm zakcomputertje gaat mee zodat we zelfs midden in de bush bij een olifanten aanval snel even kunnen kijken wat te doen. En nu maar hopen dat die wilde apen en olifanten ook goed zijn in geprogrammeerd.