|
Over ons
|
Checklist

Reisverslag

RSS

andere wereld

29 juli 2006

Onze motorreis hebben we weer volbracht. We zijn aangekomen in Bangkok en werden daar volgens afspraak door Rene opgehaald bij het vliegveld. Dat was onze laatste etappe van de Thailand reis. We moesten nog 30 kilometer door Bangkok rijden. Het verkeer is druk veel taxi’s, bussen en heel veel ander verkeer wat zich een weg zoekt door de stad. Het was weer even doorzetten en vooral goed opletten op alle verkeer om je heen en onze begeleider in de gaten houden waar die naartoe ging. Het was die dag heet in de stad en ik kreeg het er warm van Pffff…. Geef mij maar een hobbelige weg door het oerwoud dan deze stadsjungle. Gelukkig hebben we onze motoren zonder (persoonlijke)schade in kunnen leveren en kunnen we terug kijken op een fantastiche rit. We hebben genoten van het land de vriendelijke mensen en mooie schone hotels. Na onze vorige vakantie ervaringen was dit ook wel eens een verademing. Dat je kunt slapen en douchen zonder eerst op jacht te moeten naar allerlei enge kruipsels die zich menen te moeten verbergen in je bed of onder de wc- bril. We hadden met onze reisagent (Rene) afgesproken dat hij een hotel in hartje Bangkok voor ons zou regelen. En daar heeft hij zich aan gehouden. We zitten midden in een wijk met hoeren en Arabieren. Je kijkt je ogen uit. De Arabieren bepalen rondom ons hotel het straatbeeld. Zwaar gesluierde vrouwen en mannen in witte jurken. De combinatie met de dames van lichte zeden is verpletterend. De Arabieren komen hier hun boddy laten checken en hun gebit laten verzorgen. Overal zie je ze lopen met medische dossiers en zakken met pillen. Wat die dames van lichte zeden hier doen hoef ik denk ik verder niet uit te leggen. Bangkok het is een wereld vol met leven en rumoer. Iedere centimeter wordt gebruikt om iets te verhandelen. Als je het in deze stad niet kunt kopen, waar dan wel? We gaan ons nog even vermaken in deze stad om dan tevreden weer terug te keren naar ons dagelijkse leven. Het zal weer even wennen zijn…. boterham met kaas.

van bangkok naar bangkok

28 juli 2006

Het was weer een hele reis. Zo’ twee en een half duizend kilometer achter elkaar aangereden. De route die we volgens het reisbureau moesten volgen hebben we onderweg gedelete. Daar was echt geen touw aan vast te knopen. Als we deze hadden gevolgd hadden we nu nog steeds in een rondje gereden door Thailand. Op zich is dat niet zo erg , maar iedere dag dezelfde tempel bezoeken en na afloop in het zelfde hotel slapen gaat ook vervelen. Het was af en toe echt zoeken geblazen. De aanwijzingen klopten vaak niet en het leek op dat wij zonder het te weten mee deden in een spannend spel genaamd “zoek het Hotel”. Gelukkig hebben wij deze relatie test met glans doorstaan. Want als je de weg moet zoeken in de stromende regen en tot op het bot nat bent moet je soms wel even iets wegslikken. Want eigenlijk wil je op dat moment maar een ding. Een lekkere zak patat met mayo en een vette fricandel en niet dat bordje rijst met dingetjes wat op je ligt te wachten . Tijdens de reis hebben Aad en ik een soort gebarentaal ontwikkeld om elkaar op dingen te wijzen. Bijvoorbeeld: pas op een gat in de weg , steen op de weg. Kijk uit het is glad ! Vandaag maakte Aad een nieuw gebaar. Hij strekte zijn arm naar links helemaal uit met de handpalm naar beneden en herhaalde dit een paar maal. Ik heb me de hele tijd suf zitten piekeren wat dat te betekenen had…… bij de eerstvolgende stop heb ik hem om opheldering gevraagd.. O, zei hij… ik voelde even of het nog regende. hahahaha. Vaak hebben wij de weg moeten vragen om onze slaapplaats te kunnen bereiken. Dat gaf wel eens verwarring bij de Thai. Want wie verwacht er nou een vrouw die vanonder een grote helm en van top tot teen verpakt in groen plastic de weg aan je vraagt…. gelukkig zijn de Thai zeer behulpzaan en krijg je als dank voor hun aandacht ook nog eens een geweldige glimlach kado ! Of zouden ze denken rare lui die Hollanders ?…..

zoek de aap

24 juli 2006

De Honda Phantom waarop we rijden is echt een lekkere vakantie motor Hij zit lekker en gaat gemakkelijk de bocht door. En die zijn we al heel wat tegengekomen in de bergen. De rit langs de grens met Birma was grandioos en er waren hele stukken bij dat we dachten dat we alleen op de wereld waren. Jammer alleen dat de omschrijving van de route de we moeten rijden vaak niet klopt. Het aantal opgegeven kilometers kloppen niet altijd met wat er op de borden aangegeven staat. Zo stond er ook in de beschrijving: Morgen gaat u met “de auto” een route rijden met wel 2000 bochten. De weg heeft veel kilometers slecht asfalt of is onverhard. Vertrekt u vooral vroeg ! Leuk, dacht ik … want je kan mij geen groter plezier doen dan stukken off road rijden. En wij maar wachten onderweg maar niets.. een werkelijk prachtige weg lag voor ons…. spliksplinter nieuw ! Je rook het nieuwe asfalt nog. Het was wel heerlijk zoeven over de weg met heel veel kilometers voor onszelf. De Thai hebben het wat dat betreft goed voor elkaar, het is echt een luxe vakantie. Ook wel eens lekker na een jaar van hard werken. Verder hangen we vooral veel de toerist uit en bezoeken elke attraktie die voor handen is. Vandaag in een dierentuin geweest. Snikheet ……flink afgezien om 30 herten, 1 Aap op een eiland, 5 flamingo”s en een aantal net zo verbaasde toeristen te zien. Hahahahaha het was werkelijk om te gillen iedereen verwees elkaar door naar die ene aap. Er was ook nog een Koala Beer, maar daar moest je nog eens extra voor betalen Tja, en dat doen wij Hollanders niet. Morgen gaan we weer afzakken richting Bangkok. Hoop wel dat de reisbeschrijving vanaf nu een beetje gaat kloppen. Anders staat het reisbureau wel erg voor aap. Haha nog een aap…….

geen grenzen

22 juli 2006

Een groot deel van onze motortrip loopt langs de grens met Birma. De weg loopt vlak langs de grens door een gebied met veel nationale parken. Het uitzicht en de omgeving zijn vaak nog ongerept met adembenemende uitzichten. Onze eerste etappe richting grens was vooral nat te noemen. Het water kwam met emmers tegelijk de hemel uitzetten. Al snel stonden onze bergschoenen vol met water. Er was geen houden aan. Aad riep mij vanaf de motor toe….Mar, we hebben kaplaarzen nodig ! Maar zo midden in dat oerwoud kon ik niet ze snel een winkel ontdekken. Eenmaal in het Hotel aangekomen als twee verzopen katten en een spoor van water achterlatend op de marmeren vloer van de hotellobby toch maar besloten om in het dorp op onderzoek uit te gaan. De grensplaats waar we aangekomen waren had als hoogtepunt een bezoek aan een brug die de grens vormt met Birma. Langs deze brug werd er vooral veel handel gedreven in sigaretten en (ik denk) illegaal gekapte planten (orchideen) uit het oerwoud. Deze zaken werden vooral door jonge jongens vanachter de reling van de brug aangegeven aan een eventuele koper of handelaar. Het was een trieste bedoening achter de reling. Veel plastic onderkomens en jonge kinderen in lompen. Een schril contrast met het schone en goed georganiseerde Thailand. In het grensdorp zelf waren vooral veel winketjes met zaken die er toe doen. Ik ben dol op deze straatjes met van die vierkante hokken met allerlij handeltjes. En opeens !! Ja hoor een straat vol met rubber schoenen en kaplaarzen. In een van deze hokjes zat een wat oudere pittige dame die naar ons zat te roepen. Ze zwaaide met haar stok naar ons en ze had duidelijk haar zinnen op ons gezet. Buitenlanders dat betekend geld in de knip. Ze prikte een paar keer met haar stok naar ons en de laarzen en loodste ons mee naar achteren. Achter in haar hok stond het overvol met kartonnen dozen. Opgestapeld tot het plafond. Ze zou en moest onze maat vinden en daar had ze mij voor ingezet. Zwaaiend met en op haar stok kreeg ik aanwijzingen welke doos te openen en wat te doen. Behulpzaam als ik ben ging ik aan het werk. Plotseling hoorde ik geritsel achter mij. In deze hokken/winkels speelt zich vaak een heel leven af. Wonen en winkel gaat vaak samen. Ik keek eens goed in het schemer duister iets verder het smalle gangetje in en zag daar iets wat voor een toilet ruimte moest doorgaan. Er stond een oud mannetje in een grote witte onderbroek. Hij gebaarde iets naar de vrouw met stok en zij op haar beurt gebaarde naar mij maar gewoon door te gaan met het openen van de dozen. (Mannetje deed een plas) er ontstond een gesprek tussen de vrouw met stok en mij. Zij in het Thais en ik in het Nederlands. Hij is dement zij zei en heeft het aan zijn prostaat. Niks aan te doen zij ik. En we glimlachten begrijpend naar elkaar en bekeken beiden het tafreel wat in het schemer achter ons afspeelde. Voor sommige zaken is geen taal of zijn er geen grenzen nodig. De volgende dag scheen de zon volop…….. kaplaarzen aan en rijden maar

Good Luck

19 juli 2006

Nog niet zo lang geleden ging je op vakantie en dan nam je van die girobetaalkaarten mee. Of je stond uren met je paspoort in de rij bij het postkantoor tot de postbeamte tijd voor je had. Gelukkig leven we nu in de tijd van de plastic kaartjes…… lekker handig je stopt ze over al te wereld in de muur en even later kan je over je geld beschikken. Zo niet bij Marja en Aad…… wij waren weer terug in Bangkok om onze motoren op te halen. Bangkok lijkt een beetje op een hele grote Bijlmermeer vol met flats en snelwegen midden door de stad. Daartussen vindt je nog wat overblijfselen van ver vervlogen tijden. Op iedere straathoek kun je geld halen bij een automaat van de ATM. We moesten een flink bedrag opnemen om een nog openstaande rekening aan onze reisagent te kunnen betalen. Dus we stopten onze pas in de muur en… nee hoor !?*& hij deed alles, behalve geld geven. We hebben nog een poging gedaan om bij het pompstation hulp te krijgen maar dat was echt onbegonnen werk. Na controle op internet “lang leve de moderne tijd” bleek dat wel al het geld was afgeschreven. Nu maar afwachten of we onze Baht ooit nog terug zullen zien. Gelukkig stonden wel onze motoren klaar voor de start. Eindelijk, we hadden er echt naar uit gezien. We kregen een auto mee die ons de eerste 30 kilometer door het drukke verkeer zou loodsen. En dat was geen overbodige luxe! Ik moest eerst nog even wennen aan de Honda Phantom en het gedrag van het Thaise verkeer. Iedereen beweegt zich ergens op de weg naartoe en als je dan maar lekker mee beweegt en niet te veel nadenkt dan komt alles verder wel goed. Zelf volg ik over het algemeen de bewegingen van Aad. Ik kijk de hele weg tegen zijn achterkantje aan. Tot dat het mij opviel dat zijn achterband wel erg zacht begon te worden. Gestopt bij een benzinestation. Psss… zei de pompbediende en glimlachte naar ons dat het niet goed zat met die band. Hij had wel wat lucht om nog onze eindbestemming te halen maar dat was dan ook alles. Eenmaal daar aangekomen zijn we naar de eerste de beste Honda shop gereden. Vanaf de motor naar een vriendelijke jongedame gewenkt en na veel gegiechel kwam ze toch in aktie. We moesten achter haar scooter aanrijden (zusje ook mee) Ze bracht ons naar een garage in de buurt. Daar werd er zeer bedenkelijk gekeken naar de band. Eerst monteur 1 en daarna de hele familie. Grootvader kwam er ook bij en met veel gebaren bedenkelijk kijken en vooral veel nee geschudt werd de band afgekeurd. Er lagen 5 losse plakkers van vorige ongelukjes los in de band. No Good !! Opeens was daar de dochter van de baas. en wat een geluk ze sprak vloeiend Engels, ze had 5 jaar in New York gewoond. Zij ging iedereen en alles bellen om ons die dag nog aan een nieuwe band te helpen. En ja hoor! na twee en een half uur stond de motor van Aad weer op 2 wielen. Het was al laat geworden maar het voltalige personeel bleef om ons verder te helpen,terwijl ze er zoals later bleek er niets extra’s voor wilden hebben. Zou die amulet die Aad gekocht heeft ons dan toch Good Luck (for one week) brengen? zoals de bhoedist ons had beloofd ? Ik denk dat ik er nog maar een paar ga halen……..

Big Size

16 juli 2006

” Kho Tow” Bounty Island, swimming and snorkeling, nou dat leek ons wel wat om ons zelf te vermaken. Want de Thai zijn erg amusant hoor op het strand. Ze doen de hele dag spelletje zoals touwtrekken, balspel met twee emmers en een soort stoelendans. Maar wij wilden zelf meer aktie dus op naar het zuiden ! Na een rit van 2 en een half uur met zwemvest en snorkel onder de arm de speedboot in gejaagd. Een spotieve jonge Thai was verry happy to see us. Na 15 minuten was er weer land in zicht en de pret kon beginnen. Ik hees mij in mijn zwemvest en deed een poging deze rond mijn Hollandse lijf te draperen. Thaisize hoorde ik achter mij en gelijk begon de jongeThai aan mijn zwemvest te rukken. No good No good glimlachte hij en ik kreeg een extra band tussen de dijen en rond mijn borsten aan gemeten. Als laatste van het hele stel plopte ik letterlijk het water in . Ik gleed met mij voet van het stangetje af. Om de zaak een beetje te redden wilde ik nog bommetje roepen maar een flinke golf had mij al snel te pakken met als gevolg dat ik al snel kennis maakte met de ” verry sharp” rotsen. Wat een gedoe, maar gelukkig liet ik mij niet klein krijgen door de zee en heb de rest van de snorkel tocht genoten van allerlij soorten fel gekleurde vissen die uit je hand kwamen eten en steeds door mijn duikblil naar binnen probeerden te gluren. Zij waren zeker ook benieuwd naar dit big size zeebeest.

Na een dagje rust op het stand zijn wij vandaag met de broer van de mevrouw die niet kon zwemmen op pad gegaan. Ook hij had er echt zin in… foto toestel mee.. gezellig Ons eerste doel was de drijvende markt. Een echte belevenis en een gekrioel van drijvende marktkramen. Een film van James Bond is opgenomen in deze smalle watertjes. Dat had ons ook wel wat geleken om door deze smalle watertjes te scheuren. Maar helaas dat zat er niet in. Op het middag programma stond een bezoek aan de Bats Cave. 5 miljoen vleermuizen die allemaal tegelijk gaan vliegen en de grot verlaten. Het beloofde een spektakel te worden. Na een bezoek aan een aantal boedha’s waagden wij ons in de grot. De lucht was adembenemend zo sterk. De vleermuizen hingen overal en het rook er als een openbaar toilet in de middeleeuwen. De uitwerpselen dropen vrolijk naar beneden en Aad hield het al snel voor gezien. Ik heb nog even volgehouden maar bij de aanblik van wel een miljoenrondkruipende kakkerlakken werd het ook mij te veel. Samen gewacht op de schemering en dat was het wachten meer dan waard. Hele slierten vleermuizen kwamen wel een uur lang achter elkaar naar buiten stormen. Het was een bijzonder schouwspel. Morgen vertrekken we weer richting Bangkok. Hoop maar dat er nu wel een big size motor op ons staat te wachten.

vislucht aan zee

13 juli 2006

Ondertussen neergestreken in CHA-.AM een Thaise badplaats zo’n 240 kilometer onder Bangkok. Rene, onze redder in nood in Bangkok had ons een kamer met uitzicht op zee beloofd en die hebben we gekregen. Tenminste als je niet verziend ben en behoorlijk lenig om om een hoek van 40 graden te kunnen kijken.Dan inderdaad “uitzicht op Zee” Maar het mag de pret niet drukken. We zijn beland in het Thaise strandleven. Door de week zit iedereen in het drukke en warme Bangkok op zijn kantoor geld te verdienen en in het weekend strijken ze met z’n allen tegelijk hier op dit strand neer. Met busladingen vol nemen ze bezit van het strand. Duiken met kleren en al de zee in. (zou dat niet in badpak mogen van boedha?) eten de hele dag gefrituurde vis en als lekkernij gedroogde inktvis die al de hele dag gezellig in de zon heeft gebungeld. Thai eten de hele dag, maken zich niet druk en zijn bijzonder vriendelijk. Zo ook in ons Hotel. Aangezien het nu donderdag is en iedereen nog moet komen zijn wij met nog 10 gasten de enige bewoners van dit enorme complex met 20 verdiepingen x 20 kamers per verdieping dus reken maar uit. Het hele gebouw wordt van boven naar beneden iedere dag gepoetst geveegd en weer opnieuw van boven naar beneden en terug enz enz enz. Het grappige is dat al het personeel aanwezig is en zodra wij bewegen, knikken of even met onze ogen knipperen staan ze met een hoopvolle blik en breede glimlach naast ons. Het personeel spreekt alleen een minimale hoeveelheid Engels waardoor er regelmatig verwarring ontstaat over wat we willen hebben, iedere behulpzame Thai heeft nl. ook de neiging om ja of nee te zeggen terwijl ze geen snars begrijpen van wat je te melden heb.. hahaha vooral in een restaurant bijzonder spannend. Vandaag onze dag met 2 Thaise dames doorgebracht en gaan raften op een uit de oevers getreden rivier. Zij zouden ons vandaag begeleiden, onderweg bleek dat ze niet konden zwemmen.

omheen kijken

12 juli 2006

Zondag: vroeg vertrokken vanuit Zierikzee want we verwachten een file en die komen we ook inderdaad tegen onderweg. Geen nood want hier hadden we rekening mee gehouden. Op Schiphol weer opnieuw in de rij. Aangekomen bij de balie bleek dat er geen vliegtuigstoel voor ons vrij was na onze tussenlanding in Wenen. Wij kregen het advies om maar hard te lopen om een stoel te bemachtigen. Wie weet ging er iemand niet mee. Na een vertraging van een uur konden we toch eindelijk op weg. Toen ik op de loopband stond, op weg naar de gate zag ik vanuit mijn ooghoeken een reclameslogan staan. ” Vrees geen obstakel zolang je er omheen kunt kijken”. Het flitste toen nog door mij heen….Als dit maar niet het thema van onze reis gaat worden. In Wenen aangekomen eeen sprintje getrokken naar gate 2 en ja hoor met wat dringen en ellenbogenwerk de laatste stoelen veroverd. Gelukkig Op weg naar Thailand ! eenmaal aangekomen wachtte ons de volgende hindernis. Onze transfer naar het Hotel kwam niet opdagen. Aad nog de hele hal doorgezocht met tientallen mannetjes met bordjes met namen maar geen mannetje met het bordje Kattemolle. Helaas, zelf maar een taxi geregeld en weer op weg. Moe naar het Hotel waar ze nog nooit van ons hadden gehoord tsss…. Het begon er op te lijken dat wij gedelete waren van deze aardbodem. Uiteindelijk het noodnummer gebeld van een contactpersoon in Thailand. Deze reageerde verbaasd verwachtte niemand en zeker geen motorrijders. Hij regelede het Hotel en zou de volgende dag met ons contact opnemen. Ondertussen honger gekregen en op zoek naar voedsel in Bangkok. Je zou denken..nou dat is simpel. Maar eenmaal in Chinatown aangekomen ( wij wilde ons gelijk in het bruisende Thaise leven storten) bleek dat het 2 dagen feest was Hiep hiep hoera koninginnedag in Bangkok De koning 60 jaar heerser over Thailand ! Alles gesloten.. een beetje verdwaasd liepen wij over de stoep en werden aangesproken door een man. Hij zag blijkbaar onze honger en verwarring. Hij schreef iets op een kladje en zette ons in een tuk tuk. Even later zaten we toch nog heerlijk te eten in een geweldig vis restaurant. Zucht … de volgende dag… Kennisgemaakt met Rene. Ons contactpersoon bij hoge nood in Thailand. Hij maakte een nerveuze indruk. Ik heb geen motor voor jullie was de boodschap… ik weet niets van jullie… nooit en nergens bericht gehad dat jullie er aan zouden komen om hier motor te rijden. Na wat overleg en een opgeluchte Rene die minstens had verwacht dat we hem op z’n Hollands zouden opknopen hebben we besloten eerst maar naar de kust te gaan en de 17e te beginnen met onze motorreis. En nu zitten we dus aan de kust te internetten….want die was stuk in het vorige Hotel hahaha Tot nu toe is alles goed met ons…Vrees geen obstakel, zolang je er omheen kan kijken.

voorpret

7 juli 2006

Thailand, ik weet nog niet wat ik mij moet voorstellen bij deze motorreis. Het is anders dan andere jaren want we moeten het nu maar uitzoeken met z’n tweeen. Dit jaar geen reisgenoten, geen begeleiding en geen volgauto met een handige monteur, waterflessen of verbanddoos. Ik moet mij dus ergens op voorbereiden maar op wat? Op voorgaande reizen heb ik veel aan mijn reisgenoten gehad. Zij trokken mij bijvoorbeeld uit de modder, starten mijn veel afslaande motor en moedigden mij aan bij het nemen van gevaarlijke rotspaden en afgronden als Aad weer eens een kleine plasstop aan het maken was of gewoon uit het zicht was verdwenen. Maar geen zorgen voor de dag van morgen zal ik maar denken want we zijn in het gezelschap van 62 miljoen Thai en er zullen wel een paar behulpzame tussen zitten. Wat mij betreft mag de reis beginnen en kan ik haast niet wachten tot we zullen landen in Bangkok of zoals de Thai zeggen Krung Thep wat “stad der engelen” betekend volgens de Nelles Guide. Wat ik in ieder geval mee neem is de Lonley Planet van Thailand de bijbel van iedere reiziger. Daar staat echt alles in wat je wel en ook niet wil weten over een land. Hoef ik de hele vakantie niet na te denken. Heerlijk verstand op 0 want daar is vakantie immers voor. Kortom ik neem alleen mijn M(aadje) en mijn tandenborstel mee en ….. zie het vervolg v.a zondag 9 juli.

Reageren.

Mineke

01 August 2006
welkom terug bij de boterham met kaas.
geniet nog veel na van al het moois in onze metafoor: De Rugzak
en natuurlijk ook van de zomer in zeeland!

Marijn

29 July 2006

Ik wacht op de foto's!!! Goeie reis terug.


Mineke

26 July 2006
hoi lieverds, wat een fantastisch avontuur beleven jullie weer! ik kom net thuis van een lang weekend münchen waar ze nog geen vakantie hebben en gewoon doorgaan in 39 graden... weer je verhalen gelezen, heerlijk, ik geniet mee!
je hebt ook zo'n mooi oog voor alles wat je tegen komt, met zo'n oog zijn er geen grenzen en kun je voorbij de woorden kijken en de taal van het leven spreken!
goeie reis verder en ik wens jullie allebei een wijde blik, zodat we nog meer verhalen kunnen lezen.
liefs vanaf de zeeuwse stranden, mineke

Mineke

19 July 2006
leuk dat de motoren er dan toch nog gekomen zijn en de banden opgepompt! je schrijft zo beeldend dat ik de hele garagefamilie daar voor me zie.
heb het goed, op jullie tochten daar een neem wat van die amuletten mee voor hier!!!
groeten uit de zeeuwse hittegolf van mineke

Marijn

18 July 2006

Hey,

Na zo'n beetje wat belevenissen gelezen te hebben ziet het er best goed uit. Gelukkig nog geen gerulliastrijders tegen gekomen!! Veel plezier daar, en hoop dat jullie nog een motor tegen komen.

Groeten uit een heerlijk warm Zeeland.

Marijn


Mineke

16 July 2006
hoe merkte je dat nou, dat ze niet konden zwemmen? blijkbaar nog op tijd!!!
nu het weekend is, ben ik alweer benieuwd naar het volgende verhaal, want dat hotel zit nu natuurlijk vol met AL die kamers! dat geeft vast en zeker weer allerlei onvermoede taferelen, of jullie zijn nu weer op weg naar het volgende avontuur!
hier is het werkelijk een prachtige zomer, het kan niet op en je mag 1 keer raden waar ik meestal te vinden ben.
precies!
veel liefs van Mineke, van bij de zee

Marga

16 July 2006
Liefjes, wat een pech allemaal, maar kijk vooruit!!!, toch? Hoop dat jullie inmiddels toch op de motor zitten en anders toch zeker op een olifant. Ik verheug me trouwens erg op de babyfant want ja die kleinkinderen... Leuk zeg dat raften, zat je met zijn vieren in een boot. Zitten er dan ook krokodillen in die rivier of komen die daar niet voor?
Hoor er alles van, groetjes Marga en de rest.

Mineke

12 July 2006
Zo!!! Dat is alweer meteen helemaal raak, de ene verbazing na de andere. Geniet ervan, de reis is het doel.
De spreuk op Schiphol is er een om in te lijsten zeg, die blijft erin zou ik zo zeggen, want dat is nog eens levenskunst.
Rust lekker uit en dan weer op naar de volgende verbazing. Zo lang je er maar omheen kunt kijken!
Liefs, Mineke

Maurice

12 July 2006
Ik hoor het wel wanneer David en ik julie moeten komen oppikken daaro:)

David

12 July 2006
Zo wat een avonturen al meteen! Maar goed dat jullie even een paar dagen kunnen uitrusten nu ;-).

Marian en Patrik

11 July 2006
We wensen jullie veel plezier in Thailand.
Machine is gemaakt hoor!!!!!!!!!!!!!!!!
Doeiiiiiiiii.

David

11 July 2006
Ik kreeg net jullie sms vanuit bangkok. Hopelijk is de vliegreis een beetje soepel verlopen. Veel plezier de eerste dagen van het spannende avontuur!

Mineke

07 July 2006
heerlijk om te lezen hoe het alweer zindert in de voorpret.
en ach..... de weg loopt waar je\'m niet verwacht, dat weten we toch al jaren!
dat gaat allemaal goed komen en er zullen weer avonturen op doemen en situaties waarvan je nooit had gedacht dat ze bestonden en dus wordt het weer grenzen verleggen.
ik wens je een hele goede vlucht, neem je beschermengel mee naar de stad der engelen, dan kan die ook eens even op adem komen na dat pittige schooljaar.
een bijgetankte engel is ook nooit weg!
m\'n lieven(de ie lang uitspreken op z\'n walchers) ik wens je alle geluk van de wereld met je Maadje op reis.
en vul de rugzak met bagage en gooi de ballast er uit!
veel liefs van Mineke van bij de zee.
2