Een groot deel van onze motortrip loopt langs de grens met Birma. De weg loopt vlak langs de grens door een gebied met veel nationale parken. Het uitzicht en de omgeving zijn vaak nog ongerept met adembenemende uitzichten. Onze eerste etappe richting grens was vooral nat te noemen. Het water kwam met emmers tegelijk de hemel uitzetten. Al snel stonden onze bergschoenen vol met water. Er was geen houden aan. Aad riep mij vanaf de motor toe….Mar, we hebben kaplaarzen nodig ! Maar zo midden in dat oerwoud kon ik niet ze snel een winkel ontdekken. Eenmaal in het Hotel aangekomen als twee verzopen katten en een spoor van water achterlatend op de marmeren vloer van de hotellobby toch maar besloten om in het dorp op onderzoek uit te gaan. De grensplaats waar we aangekomen waren had als hoogtepunt een bezoek aan een brug die de grens vormt met Birma. Langs deze brug werd er vooral veel handel gedreven in sigaretten en (ik denk) illegaal gekapte planten (orchideen) uit het oerwoud. Deze zaken werden vooral door jonge jongens vanachter de reling van de brug aangegeven aan een eventuele koper of handelaar. Het was een trieste bedoening achter de reling. Veel plastic onderkomens en jonge kinderen in lompen. Een schril contrast met het schone en goed georganiseerde Thailand. In het grensdorp zelf waren vooral veel winketjes met zaken die er toe doen. Ik ben dol op deze straatjes met van die vierkante hokken met allerlij handeltjes. En opeens !! Ja hoor een straat vol met rubber schoenen en kaplaarzen. In een van deze hokjes zat een wat oudere pittige dame die naar ons zat te roepen. Ze zwaaide met haar stok naar ons en ze had duidelijk haar zinnen op ons gezet. Buitenlanders dat betekend geld in de knip. Ze prikte een paar keer met haar stok naar ons en de laarzen en loodste ons mee naar achteren. Achter in haar hok stond het overvol met kartonnen dozen. Opgestapeld tot het plafond. Ze zou en moest onze maat vinden en daar had ze mij voor ingezet. Zwaaiend met en op haar stok kreeg ik aanwijzingen welke doos te openen en wat te doen. Behulpzaam als ik ben ging ik aan het werk. Plotseling hoorde ik geritsel achter mij. In deze hokken/winkels speelt zich vaak een heel leven af. Wonen en winkel gaat vaak samen. Ik keek eens goed in het schemer duister iets verder het smalle gangetje in en zag daar iets wat voor een toilet ruimte moest doorgaan. Er stond een oud mannetje in een grote witte onderbroek. Hij gebaarde iets naar de vrouw met stok en zij op haar beurt gebaarde naar mij maar gewoon door te gaan met het openen van de dozen. (Mannetje deed een plas) er ontstond een gesprek tussen de vrouw met stok en mij. Zij in het Thais en ik in het Nederlands. Hij is dement zij zei en heeft het aan zijn prostaat. Niks aan te doen zij ik. En we glimlachten begrijpend naar elkaar en bekeken beiden het tafreel wat in het schemer achter ons afspeelde. Voor sommige zaken is geen taal of zijn er geen grenzen nodig. De volgende dag scheen de zon volop…….. kaplaarzen aan en rijden maar