Zondag: vroeg vertrokken vanuit Zierikzee want we verwachten een file en die komen we ook inderdaad tegen onderweg. Geen nood want hier hadden we rekening mee gehouden. Op Schiphol weer opnieuw in de rij. Aangekomen bij de balie bleek dat er geen vliegtuigstoel voor ons vrij was na onze tussenlanding in Wenen. Wij kregen het advies om maar hard te lopen om een stoel te bemachtigen. Wie weet ging er iemand niet mee. Na een vertraging van een uur konden we toch eindelijk op weg. Toen ik op de loopband stond, op weg naar de gate zag ik vanuit mijn ooghoeken een reclameslogan staan. ” Vrees geen obstakel zolang je er omheen kunt kijken”. Het flitste toen nog door mij heen….Als dit maar niet het thema van onze reis gaat worden. In Wenen aangekomen eeen sprintje getrokken naar gate 2 en ja hoor met wat dringen en ellenbogenwerk de laatste stoelen veroverd. Gelukkig Op weg naar Thailand ! eenmaal aangekomen wachtte ons de volgende hindernis. Onze transfer naar het Hotel kwam niet opdagen. Aad nog de hele hal doorgezocht met tientallen mannetjes met bordjes met namen maar geen mannetje met het bordje Kattemolle. Helaas, zelf maar een taxi geregeld en weer op weg. Moe naar het Hotel waar ze nog nooit van ons hadden gehoord tsss…. Het begon er op te lijken dat wij gedelete waren van deze aardbodem. Uiteindelijk het noodnummer gebeld van een contactpersoon in Thailand. Deze reageerde verbaasd verwachtte niemand en zeker geen motorrijders. Hij regelede het Hotel en zou de volgende dag met ons contact opnemen. Ondertussen honger gekregen en op zoek naar voedsel in Bangkok. Je zou denken..nou dat is simpel. Maar eenmaal in Chinatown aangekomen ( wij wilde ons gelijk in het bruisende Thaise leven storten) bleek dat het 2 dagen feest was Hiep hiep hoera koninginnedag in Bangkok De koning 60 jaar heerser over Thailand ! Alles gesloten.. een beetje verdwaasd liepen wij over de stoep en werden aangesproken door een man. Hij zag blijkbaar onze honger en verwarring. Hij schreef iets op een kladje en zette ons in een tuk tuk. Even later zaten we toch nog heerlijk te eten in een geweldig vis restaurant. Zucht … de volgende dag… Kennisgemaakt met Rene. Ons contactpersoon bij hoge nood in Thailand. Hij maakte een nerveuze indruk. Ik heb geen motor voor jullie was de boodschap… ik weet niets van jullie… nooit en nergens bericht gehad dat jullie er aan zouden komen om hier motor te rijden. Na wat overleg en een opgeluchte Rene die minstens had verwacht dat we hem op z’n Hollands zouden opknopen hebben we besloten eerst maar naar de kust te gaan en de 17e te beginnen met onze motorreis. En nu zitten we dus aan de kust te internetten….want die was stuk in het vorige Hotel hahaha Tot nu toe is alles goed met ons…Vrees geen obstakel, zolang je er omheen kan kijken.