Ondertussen neergestreken in CHA-.AM een Thaise badplaats zo’n 240 kilometer onder Bangkok. Rene, onze redder in nood in Bangkok had ons een kamer met uitzicht op zee beloofd en die hebben we gekregen. Tenminste als je niet verziend ben en behoorlijk lenig om om een hoek van 40 graden te kunnen kijken.Dan inderdaad “uitzicht op Zee” Maar het mag de pret niet drukken. We zijn beland in het Thaise strandleven. Door de week zit iedereen in het drukke en warme Bangkok op zijn kantoor geld te verdienen en in het weekend strijken ze met z’n allen tegelijk hier op dit strand neer. Met busladingen vol nemen ze bezit van het strand. Duiken met kleren en al de zee in. (zou dat niet in badpak mogen van boedha?) eten de hele dag gefrituurde vis en als lekkernij gedroogde inktvis die al de hele dag gezellig in de zon heeft gebungeld. Thai eten de hele dag, maken zich niet druk en zijn bijzonder vriendelijk. Zo ook in ons Hotel. Aangezien het nu donderdag is en iedereen nog moet komen zijn wij met nog 10 gasten de enige bewoners van dit enorme complex met 20 verdiepingen x 20 kamers per verdieping dus reken maar uit. Het hele gebouw wordt van boven naar beneden iedere dag gepoetst geveegd en weer opnieuw van boven naar beneden en terug enz enz enz. Het grappige is dat al het personeel aanwezig is en zodra wij bewegen, knikken of even met onze ogen knipperen staan ze met een hoopvolle blik en breede glimlach naast ons. Het personeel spreekt alleen een minimale hoeveelheid Engels waardoor er regelmatig verwarring ontstaat over wat we willen hebben, iedere behulpzame Thai heeft nl. ook de neiging om ja of nee te zeggen terwijl ze geen snars begrijpen van wat je te melden heb.. hahaha vooral in een restaurant bijzonder spannend. Vandaag onze dag met 2 Thaise dames doorgebracht en gaan raften op een uit de oevers getreden rivier. Zij zouden ons vandaag begeleiden, onderweg bleek dat ze niet konden zwemmen.