Een lastige dag, de dag voor vertrek. Eigenlijk wil ik gewoon niks doen maar dat lukt niet. Rits open. Spullen weer uit mijn rugzak en rits dicht en er weer in enz enz. Zucht… gek wordt ik er van. Ik zal blij zijn als ik eenmaal achter de douane loop. Dan is er niets meer aan te doen. Waar ik wel heel erg nieuwsgierig naar ben is Wie ? zijn onze reisgenoten Wie is er net zo getikt als wij om 3 weken op de motor door Vietnam te gaan toeren. In plaats van gewoon 3 weken op je kont te gaan liggen in een of ander prachtig hotel met alles er op en er aan. En dan met zo,n schattig polsbandje om waar dan je kamernummmer op staat zodat de barman weet wie je ben en wat je al gegeten en gedronken heb die week. Uitzicht op een groen/blauwe baai met nog meer wit geschilderde hotels bevolkt met bruinverbrande wezens met een polsbandje van een andere kleur……