ondertussen is het al weer een week later. Dit betekent niet dat ik Vietnam vergeten ben. Nog dagelijks staan de beelden op mijn netvlies en verlang ik terug naar de geuren van dit land. Gelukkig heb ik het getroffen met mijn woonomgeving en dat maakt het accepteren dat ik weer terug ben eenvoudig. Het was maandag wel even wennen aan de kou op Neeltje Jans. Maar wat was het weer mooi. De zeeuwse lucht en het klotsen van het zeewater op de dijk. Een van mijn deelnemers (van mijn werk) maakte de volgende vertaling van de schoonheid van de aangelegde duinen. “Das wel effe styling” Ik was weer thuis…… heerlijk