|
Over ons
|
Checklist

Reisverslag

RSS

Styling

Thuis
28 oktober 2004

ondertussen is het al weer een week later. Dit betekent niet dat ik Vietnam vergeten ben. Nog dagelijks staan de beelden op mijn netvlies en verlang ik terug naar de geuren van dit land. Gelukkig heb ik het getroffen met mijn woonomgeving en dat maakt het accepteren dat ik weer terug ben eenvoudig. Het was maandag wel even wennen aan de kou op Neeltje Jans. Maar wat was het weer mooi. De zeeuwse lucht en het klotsen van het zeewater op de dijk. Een van mijn deelnemers (van mijn werk) maakte de volgende vertaling van de schoonheid van de aangelegde duinen. “Das wel effe styling” Ik was weer thuis…… heerlijk

Goodbye Vietnam

16 oktober 2004

De cirkel is weer rond. Na een adembenemende tocht door het Vietnamese landschap aangekomen in Hanoi. We hebben gewacht tot het spitsuur om Hanoi binnen te rijden. Wat een belevenis! In de file gestaan die veroorzaakt wordt door duizenden scooters. En wij reden daar tussen met onze ronkende motoren. Het begint al op de weg richting deze stad. Alles propt zich samen tweebaans een A2 vol met scooters, bussen, vrachtverkeer en overstekende boeren met veestapel. Iedereen zoekt een plekje op deze weg zonder zich af te vragen of er wel ruimte genoeg is. Dat betekend dat tegenliggers recht op je afscheuren en jij je toevlucht moet zoeken in een berm die eigenlijk al bezet is door koeien en ander vee. Hanoi zelf is een paradijs om mooie souveniers te kopen. Voor ieder produkt is wel een straat die propvol staat met nog meer van hetzelfde. Maar helaas wat je mee kan nemen is beperkt dus we houden het maar bij eetstokjes en ander klein spul. Een van onze reisgenoten heeft de verleiding niet kunnen weerstaan en heeft een boedha gekocht van wel 80 cm groot. We gaan hem met z’n allen naar Nederland brengen samen met onze herinneringen want het was een reis die we niet snel meer zullen vergeten. Vanuit een warm Vietnam de laatste groeten en tot in het koude Holland……

Grensgeval

13 oktober 2004

Vandaag naar de grootste waterval van Vietnam gereden of ik moet eigenlijk zeggen: de breedste want erg hoog is hij niet. Het leuke aan deze waterval is dat hij met de linkerkant in China ligt en met de rechterkant in Vietnam. Watervallen trekken zich blijkbaar niets aan van grenzen. Mensen wel hahaha.. als je aankomt staat er een soort houten hut met 15 al aardig aangeschoten politiemannen. Zij hebben belangrijke uniformen aan! Het is de bedoeling dat je daar je paspoort afgeeft en betaalt. Waarvoor weet niemand. Dan mag je op pad! Op naar de waterval over een boerenpad waar je weer voor moet betalen om die te betreden. Na een wandeling van wel 100 meter moet je oversteken over een bamboe bruggetje om bij de waterval te komen. Maar niet zonder eerst te betalen. Na 3 meter sta je op een wei met koeien die je glazig aan staan te kijken je ziet ze denken “Toeristen sukkels” en ja hoor weer betalen voor het bruggetje naar een bamboe vlot om 10 meter te mogen varen. Op dit punt was mijn grens wel bereikt. Want de man van het vlot wilde ook nog 20.000 dong pp. Na dit waterballet zijn we weer verder gegaan met onze tocht langs de rijstvelden. Het is net een mierenhoop waar je tussendoor rijdt. Iedereen is hier aan het werk. Dat betekend veel fietsen/brommers op de weg met achterop hoog opgebonden zakken rijst of manden met varkens en kippen. Ook lopen er veel vrouwen en kinderen met ladingen hout of bamboe op hun rug alsof ze net even boodschappen hebben gedaan. Het is fascinerend om dit alles vanuit mijn riante positie (achterop bij Aad) te bekijken. Het is net of ik in een groot plaatjesboek over Vietnam aan het rondrijden ben. Maar het is op de weg wel oppassen. Overstekende varkens honden en vanaf vandaag een loopt er een kip zonder staart Oeps…. even niet opgelet! Het eten blijft ook een avontuur. Vandaag de nationale lekkernij gegeten fonduen in boullion. Je krijgt een aantal schalen op tafel met groente. En een pot met borrelende boullion. Nu is het de bedoeling dat je daar je groente/vlees bovenop legt, niet er in gaan vissen dus! Dat is fout….. dan komen de vissenkoppen bovendrijven…. en dat is nou net niet de bedoeling snap je… gelukkig hadden we honger en kwam het toch nog goed….. morgen weer terug naar Hanoi tot over 300 kilometer

Beetje vies

12 oktober 2004

Op dit moment zitten we in de uitlopers van het Karst gebergte. Dit ligt in de meest communistische provincie van Vietnam. En dat kun je goed merken. We hadden de hele dag gereden en waren door de stoffige wegen allemaal erg vies. Ook de jeep had een bruine kleur gekregen. Aan de rand van de stad werd hij tegengehouden door een man in uniform, hij moest de auto eerst laten wassen voordat hij de stad binnen mocht rijden, moet je eens voorstellen dat we dat ook bij Amsterdam gaan instellen hahaha. De nacht hebben we doorgebracht in een staats hotel. Er was niemand. De sleutel moest eerst opgehaald worden bij een mevrouw die het (nieuwe)hotel voor ons ging openen. Het oude hotel was wel open maar te smerig om in te slapen. Nu weet ik niet wat ze hier onder smerig verstaan, maar ik ben in dit hotel niet onder de douche geweest heb met mijn rugzak en andere spullen onder de klamboe in mijn zelf meegenomen slaapzak geslapen. Getver het was echt te smerig Overal kakkerlakken, een reuzesprinkhaan die boven op Aad zijn rugzak ging zitten en een matras die naar pis stonk. Later ondekte ik een emmertje met inhoud, die heb ik maar op het balkon gezet. Om 5 uur in de ochtend werden we verwelkomt door het Vietnamese volkslied en een harde gong. Vietnam ontwaak!!! wij ook dus. Na 3 weken rijst, en gisteren pens op het menu ben ik wel weer toe aan een hollandse prak. dus Cor !!! Je kunt hier ook hond krijgen, een echte specialiteit. Maar ook daar zie ik maar van af. (Honny hoeft ook niet in de pot) Morgen gaan we verder het Karst gebergte in. Het is echt niet te beschrijven zo mooi. hoop dat mijn foto’s een beetje willen lukken want er is zo veel te zien dat het haast onmogelijk is om alles vast te leggen.
En David veel plezier met de dames op de beurs, hier lopen alleen maar kleine donkere rond. Vanaf 17 allemaal met een kindje op de rug en een paar aan de hand. Morgen de laatste route voordat we terug gaan naar Hanoi….. Liefs Marja en Aad

Denk aan jullie

10 oktober 2004

De afgelopen dagen een smalle bergweg gereden met een enorme hoeveelheid aan watervallen. Achter iedere bocht zat weer een andere. Vlak langs de Chinese grens gereden. Om indruk op de vietnamese bevolking te maken hebben ze daar enorme blinkende gebouwen neer gezet met grote borden. Met teksten er op hoe geweldig china wel niet is. Vanuit het arme vietnam een gek gezicht om naar te kijken. We zitten nu in een gebied waar haast geen toeristen komen. Als we een dorp binnen rijden loopt het halve dorp uit om naar ons te kijken en ons aan te gapen. Ook hangen ze steeds voor ons hotel om te gluren wat we doen en hoe we er uit zien. Wie kijkt er naar wie??? De vrouwen hebben hier zwarte tanden met gouden hoektanden, dus er valt veel naar elkaar te gluren…… Aad en ik gaan nog steeds prima samen op de motor ook al is het soms op deze hobbelige wegen hard werken samen. Ik moet af en toe wel even aan jullie denken hoor! Is het kamp een succes geweest? En David alles oke met jou en de peugotty? vermaak je je er een beetje mee? Ik weet niet of het mogelijk is om vanaf morgen ergens te mailen. We gaan naar een gebied wat erg gesloten is en waar verder nooit iemand komt. Maar we doen ons best om een internet cafe te vinden Liefsssss aan iedereen en tot mailsss

Lowa schoenen

7 oktober 2004

We zijn net terug uit de bergen. Eerst met de motor een off the road tocht gemaakt lang de bergvolken die heel erg afgelegen hoog in de bergen wonen. Je begrijpt dat de wegen daar naartoe ook erg off the road zijn. Het laatste deel afgelegt in dikke mist wolken. Ondertussen heb ik flinke beenspieren gekregen van het op de stepjes van de motor staan. Maar we gaan erg goed samen over die dikke en soms losliggende rollende keien en door de modderplassen. Dolle pret nog steeds! Vandaag zijn we in Sapa dat is een bergdorp midden in een prachtig gebied en we zijn net terug van 2 dagen lopen. Nou ja lopen? Het was de hele route flink stijgen via paden die de bergmensen zelf ook gebruiken en natuurlijk weer hele stukken afdalen waar je dan echt je knieen en kuiten aan het werk moet zetten. Stappen in sporen van karbauwen (waterbuffel) en springen over glibberige stenen. Wij lopen over deze paden te zwoegen en te puffen terwijl de bergmensen ons af en toe voorbij komen snellen op plastic slippertjes en vaak nog met een karbauw aan een touw door zijn neus er achteraan. Op zo’n moment voel je je wel een echte toerist op je duren lowa schoenen van 200 euro. De afgelopen nacht hebben we in zo’n bergdorp geslapen in een soort schuur met houten bedden. Gelukkig waren we zo moe van de hele klim dat we al om 8 uur in onze slaapzak lagen. Zzzzzz dood op…. dus die houten plank was snel vergeten…….. Morgen weer verder. Helaas is onze reisgids gebeten door een duizendpoot en is nu naar het ziekenhuis. Waar ze zijn been hebben open gesneden…..maar we zullen wel weer op tijd in Nederland aan komen …..helaasssssss

Kei goed

3 oktober 2004

Ondertussen zijn we een paar dagen verder. En weer ervaringen rijker. Wat een land, wat een ruimte en waar je ook ben er is steeds weer iets nieuws te zien en te ontdekken. Dat alles niet gladjes verloopt zal jullie niet verbazen. Een van ons heeft al een flinke smak gemaakt midden in de bergen met alleen maar een paar geiten en natuurlijk kinderen om toe te kijken. Kinderen zie je hier echt overal. Ze staan te roepen en te zwaaien langs de kant van de weg en uit elk huis/hutje komen er altijd wel een paar toe snellen om te kijken wat er aan de hand is. De weg is af en toe zo slecht dat het voor Aad niet meer te doen is om mij verder achterop mee te nemen. Dan ga ik met onze jeep verder. Zo kwam ik stil te staan tussen twee wegopbrekingen. hahaha dat had ik natuurlijk weer. De rest van de groep was al voorbij de bocht en wij werden tegengehouden door een vietnamees met een rode vlag. Opeens was hij daar. Ze gingen de berg opblazen. Daar stond ik dan 3 uur tussen twee opgeblazen rotswanden en hard heen en weer rennende mannetjes. De knallen waren enorm en de rondslingerende rotsblokken ook. We konden pas weer verder toen alles opgeruimd was over een pad waar je een geit nog een airbag om zou doen. Vandaag een markt bezocht waar alle stammen samen komen om hun waar te verkopen. Ik heb mijn ogen uitgekeken naar de fleurige kleding en haardracht van deze mensen. Wat zijn wij dan saaaaaaaiiiii. Morgen weer verder over losliggende keien en gaten waar je motor zo in kan, maar ik zou het niet willen missen…….

Rare blanke

30 september 2004

Vandaag een mooie rit gemaakt onderlangs de bergen. Langs mooie theeplantages en rijstvelden. De lucht rook naar kaneel en peper die volop langs de weg ligt te drogen. De sfeer is heel landelijk en mensen hebben zo te zien geen haast. we blijven een bezienswaardigheid. Vooral onze blanke huid en dikke bovenarmen waar ze aan willen voelen geeft aanleiding tot veel gelach en hilariteit. Vandaag bij een lagere school geweest (een schuurtje met 2 ruimtes) Marco, onze begeleider had autootjes bij zich Dat zette de hele school op zijn kop. dolle pret en alle kinderen uit het gareel. Aad is nu bezig om via internet uit te leggen waar we vandaan komen. Dat geeft ook wel wat verbazing. Hij heeft mijn huis laten zien. Of we buiten slapen ? op mijn achterplaats… Tja leg dat maar eens uit. Vanmorgen voor de eerste keer een echt vietnamees ontbijt. Noodlesoep met stukjes eend wat naar binnen gewerk dient te worden met veel slurpen en als gereedschap stokjes. Maar we gaan het leren!! Anders wordt het flink afvallen…. morgen meer

Rijstwijn

29 september 2004

Wat is er mooier om je verjaardag tussen de rijstvelden te vieren. Het was een dag om nooit meer te vergeten. De omgeving is adembenemend en dit is nog maar het begin. De weg was vandaag nog van asfalt met hier en daar een overstekende os of vrouwen met bergen rijst op hun rug. Morgen gaan we echt de bergen in en zal ik mijn kussentje onder mijn billen hard nodig hebben. De trip begon vandaag met een bezoek aan het gezin van onze chauffeur die met de reserve onderdelen achter ons aan rijdt. We werden ontvangen met schalen vol watermeloen en stukken appel. Het huis was niet meer dan een paar betonnen kamers waar een enorme poster van de keukenhof echt levensgroot aan de muur hing te pronken. Wij hebben ingeschat dat de familie dacht dat heel Holland er zo uit ziet. Verder zijn we echt in deze kleinere dorpen een belevenis. Het is grappig om te zien: wie kijkt nou eigenlijk naar wie? Vooral de dreadlocks van Joys zijn een bezienswaardigheid. Vandaag een verjaardag om nooit meer te vergeten met prachtige rozen van onze nu al zeer betrouwbare chauffeur en heel veel rijstwijn. (Goedkoper dan water hahaha dus we moeten wel) tot mail’s…. “hik”

Mierenhoop

28 september 2004

Vandaag kennis gemaakt met de motor en het leven in Hanoi. Er wonen hier zo’n 3 miljoen mensen die volgens mij ook allemaal tegelijk deelnemen aan het verkeer. Ze hebben allemaal een soort brommer en zitten daar het liefst met het hele gezin tegelijk op. Het is een wonderbaarlijke mierenhoop van mensen. Iedere seconde getoeter vermengt met brommergeronk. Iedereen glimlacht beleefd naar elkaar terwijl ze met 100 man tegelijk over een kruising proberen te komen. Wij hebben ons daar vandaag doorheen geworsteld met 10 motoren. ‘ T was echt geweldig! boodschappen gedaan en een poging gedaan om veel geld uit te geven….dat gaat niet lukken vrees ik. Alles is spotgoedkoop, ook het eten. Net gegeten met 12 man en 35 euro afrekenen. Onze reisgenoten zijn net als wij ook een beetje getikt. Leuke mensen met allemaal hun eigen verhaal. Er is ook een journaliste mee (Joyce) ze gaat een artikel schrijven over deze trip. (sorry David geen blonde chiks hier) morgen gaat de tocht echt beginnen 196 km. Gelukkig komen die spekrollen op mijn billen nu goed van pas, wel vandaag een kussentje gekocht voor 30 euro cent. Tegen het stoten van een ijzeren stang die net onder mijn billen zit. Verder gaan we goed samen op de motor. Aad rijd en ik maak vakantie kiekjes vanaf de motor hahaha net echte toeristen. Hoop binnenkort wat op internet te kunnen zetten… dat wilde nog niet lukken…. Tot over 196 km

Weer op moeder aarde

27 september 2004

Ja hoor we zijn er bijna. We staan nu op singapore en het is een uur of half 7 in de ochtend. Net 12 uur op onze kont gezeten, filmpje gekeken. Een film over enge reuze spinnen en in heb daar nu een beetje spijt van….brrrr moet zo 3 weken in de bush rondcrossen. hahahaha Nou ja ik zie wel. Voordat ik mijn motorlaarzen aantrek maar even goed schudden. Maar nu eerst het laatste deel nog 4 uur wachten en dan nog 3 uur vliegen naar Vietnam. Tijdens de landing kregen we zo,n winkelcentrum muziekje te horen. Een beetje van dat piano geklingel volgens mijn buurvrouw was dat om ons gerust te stellen tijdens de landing???? Ik had toch liever iets van lekkere harde rockmuziek in mijn gedachte. wordt vervolgd…

Gewoon doen

Thuis
25 september 2004

Een lastige dag, de dag voor vertrek. Eigenlijk wil ik gewoon niks doen maar dat lukt niet. Rits open. Spullen weer uit mijn rugzak en rits dicht en er weer in enz enz. Zucht… gek wordt ik er van. Ik zal blij zijn als ik eenmaal achter de douane loop. Dan is er niets meer aan te doen. Waar ik wel heel erg nieuwsgierig naar ben is Wie ? zijn onze reisgenoten Wie is er net zo getikt als wij om 3 weken op de motor door Vietnam te gaan toeren. In plaats van gewoon 3 weken op je kont te gaan liggen in een of ander prachtig hotel met alles er op en er aan. En dan met zo,n schattig polsbandje om waar dan je kamernummmer op staat zodat de barman weet wie je ben en wat je al gegeten en gedronken heb die week. Uitzicht op een groen/blauwe baai met nog meer wit geschilderde hotels bevolkt met bruinverbrande wezens met een polsbandje van een andere kleur……

Tas hoppen

Thuis
23 september 2004

Doordat ik in twee huizen tegelijk probeer te wonen, ben ik in het bezit van spullen die zich om de een of andere rede altijd in het huis bevinden waar ik dan net niet ben. Dat is lastig…. maar heeft nu ook zo zijn voordelen. ik ben even al mijn weekendtassen langs gelopen en …hopla.. rugzak zit al vol! Heerlijk. En dan het vooruitzicht dat ik 3 weken maar 1 tas achter me aan hoef te slepen. Wat een rust… Dat is pas echt vakantie

Wat ik ga doen

Thuis
22 september 2004

Als je nieuwsgierig geworden ben waar ik naar toe ga met die 10 kilo zware rugzak. Dan zou je even kunnen kijken op: www.motortrails.nl en dan is de reisbestemming Vietnam Bergvolkeren. Veel plezier bij het bekijken van deze site.

Inpakken

Thuis

Zo, daar ga ik dan….. Mijn eerste bericht op marja op reis. Ik zit nu nog thuis met mijn rugzak aan mijn voeten. Ik ga hem zo vullen met een aantal spullen waarvan ik onderweg waarschijnlijk weer denk Waarom??? heb ik dit in godsnaam in mijn rugzak gestopt. Meestal verdwijnen deze overbodige ballast spullen al snel in een of andere afvalbak om plaats te maken voor een of ander souvenier Waarvan ik thuis aangekomen weer denk….. juist. Maar ik ga mijn best doen. 10 kilo mag er in dus !! back to basic

Reageren.

Rino Jeanette

29 October 2004
Hoi Marja, we hebben met veel plezier je verslag gelezen. Hartstikke leuk om het zo voor alle bekenden toegankelijk te maken. Het geeft een goede indruk van de reis!

Tot morgen, groetjes, Rino en Jeanette

Mineke

17 October 2004
hoi lieve Marja!

wat heb ik genoten van je reisverhalen, je kunt wel een boek schrijven, en inderdaad, met plaatjes!
een goede reis terug naar dit miezerige regenland. ik zie mensen voorbij komen met paraplu's..........
welkom terug, en ik vind het fijn je straks weer te zien op Het Traject, de kleurrijkste plek in Nederland.
Tot gauw, denk erom dat je maandag vrij bent, en een lieve groet van Mineke

Mineke

17 October 2004
ja zeg, je kan natuurlijk niet de staarten van de kippen af gaan rijden.........
wat leuk dat er in heel de wereld kippen zijn!
kinderen en kippen! dat is universeel.

Zuurkool met worst

14 October 2004
Volgens mij snakken jullie inmiddels naar een heerlijke hollandse pot, nou dinsdag staat tie klaar hoor, ZUURKOOL MET WORST.
Passen jullie wel op met de honde, varkens enz. op de weg, gelukkig eeen kip zonder staart en niet zonder kop.
Ben zo benieuwd naar de foto's, nog foto's gemaakt van eventuele objecten die wij dan ook op dinsdag kunnen maken?
Oh ik word geroepen om te eten (spinazie a la creme)
Liefjes, nog veel plezier en genieten de laatste
dagen
Margaretha

Mineke

13 October 2004
heerlijk om je verhalen te lezen!!!
wat een avontuur en wat valt er veel te beleven.
tja......wie kijkt naar wie in deze wereld?
wat beschrijf je het allemaal prachtig en beeldend.
in gedachten regelmatig erbij: mineke

Lisette

12 October 2004
hai, ik mag natuurlijk niet ontbreken als jij in vietnam zit, je kunt dus een cursus tandjes poetsen gaan geven.
Leef iedere dag met je mee, wil nog wel eens helpen bij het maken van een smak, kun je me aanroepen.
Veel pret en tot gauw
lisette

David

10 October 2004
Alles is goed in Hollandia ;) Helaas heb ik door de drukte niet echt gebruik kunnen maken van de peugotty. Ik heb je voicemail nog gehoord.. ik was net te laat met opnemen helaas. Volgende week donderdag (10okt) en vrijdag ga ik werken op de studiebeurs voor de HvA dus dat wordt ook weer een hele happening.. 100.000 chicks!! :D:D:D

Geniet nog van het laatste weekje en tot volgende week! byeee

de Kok

10 October 2004
Ja ja Mar je gaat me toch missu...
Je gaat dus vet aankomen hoor na al die vieze noodles weer lekker eten op de dinsdagen. Portje hebben ze daar ook niet.
Groetjes aan Aad en geniet ervan. Het lijkt mij inderdaad allemaal schitterend hoor. Volgend jaar gaan we met z'n vieren.

Elles

05 October 2004
Hoi!!! Wat een uitvinding... de weblog... elke dag even kijken of er weer een nieuw avontuur uit Vietnam te lezen is. Ik vind je avonturen erg leuk om te lezen, ik hou vakantie in eigen land en vandaag was de tuin aan de beurt. (Hij is weer opgeknapt.) Geniet van alle mooie dingen daar en hopelijk snel weer een nieuw avontuur van 'Aad en Marja in Vietnam'.(Ik zie het stripboek al voor me.)
Groetjes elles

Marga

05 October 2004
Ha liefjes,
Wat spannend toch Mar wat je allemaal meemaakt. Ik zou toch maar ondanks alles gewoon achter op die motor blijven zitten. Zouden het geen rode khmer mannetjes geweest zijn die de boel op wilden blazen. En je weet het, geitenpoep is ontzettend goed voor schrammen en builen.
Ga nu naar de keramiek, vertellen wat voor spannends jullie allemaal meemaken. (vind het trouwens wel een beetje saai op t Traject Mar als jij er niet bent)
Doei, groetjes van ons allemaal

Marijn

03 October 2004
Hey Marja, Hoe ist daar??? Zo te lezen nog wel een beetje vol te houden. Neem anders is wat van die fleurige kleding mee, wie weet worden wij dan ook wel vrolijk, (of juist niet)???? Maar ja ga lekker zo door geniet van de vakantie en ik lees je dagboek wel weer wanneer wij terug zijn van kamp. Groetjes.... :-)

Mineke

30 September 2004
ja, dat schooltje is het helemaal!
en dan heerlijk uit het gareel, zo mag ik het horen en zien.
daar kunnen we in nederland veel van leren op die leerfabrieken met veels te veel mooie spullen.
blijf genieten van puur, van de basis en van het Leven met een hoofdletter.
sla het op, allemaal, en breng het mee!
WEG MET DE BALLAST, LANG LEVE DE BAGAGE!!!
Heb je al een mooie sjamaan voor me gezien???

veel liefs van Mineke

Marga

29 September 2004
Mar, proficiat, heerlijk zeg bijna 50 worden en dan dronken van de rijstwijn, hoe smaakt tie eigenlijk en ze verbouwen zeker zelf. Geweldig als je tussen de kartonnen muren tulpen uit Amsterdam ontdekt,
Al thee gedronken bij een Pagode, das wat anders als boerenkool met wordt waar ik zo aan begin.
Wist niet dat andere mensen mijn meel ook lezen zal dus goed op spel- en andere fouten letten.
Al een bergstamkind ontdekt? Je weet het, liefst een meisje.
Ongelofelijk zeg dat je steeds een internetcafe kan vinden. Of stond de laptop in de kartonnen doos.
Nou Mar, goeten aan Aad en ik ga er een op je nemen (gewoon n portje)

Marijn

29 September 2004
Hoi Marja,

Hier ff een berichtje vanuit het Traject. Het is weer een knotsgekke boel met een veel te gespanne Adrie die het kamp aan ziet komen!!!
Maar ja toch alles oke hier, veel suc6 met alle mieren en het kussentje.

Groeten vanuit een doodgewoon Traject!!!
Marijn

Mineke

28 September 2004
hoi lieve marja,
wat leuk om mij even te wijzen op je weblog.
ik heb genoten van je mierenhoop, als jij schrijft, beleef je het ook en dat komt haarscherp bij me binnen.........ik hoef m'n ogen maar dicht te doen en zie het voor me.
echt voor jou, dat genieten van een totaal ander leven, wat daar dan juist weer gewoon is.
heerlijk om met je mee te mogen reizen in gedachten, op onze prachtige "gewone" en toch zo bijzondere planeet.
maak er een juweel van, van deze reis!
en, aad, nou heb ik je nog steeds nooit gezien!
ook voor jou: maak er een feest van!
hug voor jullie van mineke

Marga

28 September 2004
Ha die Mar en A-tje, gelijk in Singapore het internetcafe opgezocht. Snap inderdaad niet dat ze Peter.Pan speed rock niet voor de landing hadden ingehuurd. Zaten de mede-motorrijders ook in het vliegtuig best wel spannend, nou ja als er maar geen maatschappelijk werkers bij zitten voor de rest kan er niet veel mis gaan, toch? Was inderdaad niet slim een film over spinnen, maar je bent nu wel extra allert denk ik.
Hoest verder in Hanoi, je voelt je wel groeien zeker tussen al die ukkepukken, ga er ook maar eens naar toe, ben ik ook eens groot.
Nou Mar en Aat, veel plezier en niet teveel noedels eten, dikke kus van Marga en fam.

David

27 September 2004
En hoe zijn de andere vakantie gangers? Zit er nog iets blonds tussen van een jaar of 20? :P

Elles

26 September 2004
Nu zijn jullie vast al achter de douane beland en hebben jullie kennisgemaakt met de mede-avonturiers. Ik sta aan het begin van zo'n soort vakantie die jij beschrijft, alleen dan zonder het polsbandje en de bruinverbrande wezens. Dat laatste gebeurt de komende maanden niet in nederland. Maar ik ga wel samen met 2 krukken op stap. J. heeft namelijk zijn kniebanden weer eens flink verrekt. Dat zou niet gaan op de motor.
Geniet van jullie reis en laat snel wat berichtjes in zeeuwse land doorsijpelen.

Cor

04 June 2009
Tja, het zit in de familie en daar maak ik ook gebruik van!!??

Elles

23 September 2004
Hoi Mar,

Ik heb je weblog gevonden, ik zal er regelmatig naar kijken om te zien wat jullie allemaal beleven bij de bergvolkeren. Veel plezier!!!

Aad

23 September 2004
Hoi allemaal, ook ik ben dus bezig om rugzak in te pakken. En zoals gewoonlijk neem ik dus altijd veel te veel mee. Maar dit keer ga ik echt mijn best doen om overtollige spullen thuis te laten. Maar ja, dat zakmes, motorlaarzen, slippers, schoenen, zaklantaarns, gsm enz. vraagt er gewoon om om mee genomen te worden. Gelukkig hoeft die motorhelm niet mee. Die kopen we in Hanoi, een nieuwe kost daar € 8,=. Wat ik wel kan beloven aan mezelf is dat ik weinig mee terug neem. Oftewel ik laat het nodige achter om veel souvenirs mee te nemen. En als ik zeg veel dan bedoel ik ook veel. In ieder geval we hebben er erg veel zin in. Tot het volgende bericht. Groeten Aad
2